Pionieren

Zoete aardappel zwarte bonen

De trailer van de nieuwste Vinterberg film over het leven in een commune belooft een hoop ellende voor desbetreffende commune, en gelukkig is dus het vierde vriendensetje in onze straat laatst gewoon in een eigen huis getrokken. De situatie blijft hoogst vrolijk/opmerkelijk.
Vriendenset A hoorden in 2013 tijdens een gezamenlijke vakantie in Frankrijk dat de koop doorging van een huis in Amsterdam Noord, in een wijk die ik in plaats van Young and Upcoming na drie jaar nog steeds Old and Dying noem (met de toevoeging dat het één het ander niet uit hoeft te sluiten). Wij gingen gauw kijken nadat ze verhuisd waren, werden stikjaloers van de tuin maar fietsten weg al mompelend dat wij nóóit in Noord zouden gaan wonen. 10 maanden later woonden we bij ze in de straat. 5 maanden later: vriendenset C (voor het gemak waren wij B), naar het huis recht tegenover A. En nu 1,5 jaar later, volgt set D. Dat is toch GEESTIG?!

Dus nu hebben we gezellig allemáál last van het feit dat er in de wijde omtrek geen fatsoenlijke espresso macchiato te vinden is (we proberen het maar thuis), en geen ambachtelijke wijn/kaas/worst/burgerboer. Maar het komt natuurlijk allemaal goed. En het belangrijkste, het allerallerbelangrijkste is er: een bibliotheek voor de kleintjes.
Mijn bibliotheekobsessie heb ik hier eerder besproken, en ik zat dan ook te juichen toen van school het verzoek kwam of ouders zich wilde aanmelden om te helpen met de schoolbieb. IK!IK!IK! schreeuwmailde ik, met de vraag of ik groep 8 al aan Jonathan Franzen mocht laten wennen. Kindjes, maak de borst maar nat, and book up.

Zullen we gewoon nog zo’n gekke bowl doen?
Geroosterde zoete aardappel met zwarte bonen en peterselievinaigrette dan.

2 zoete aardappels, in blokjes gesneden (schoongeboend met schil mag, hoeft niet)
1 blik zwarte bonen, uitgelekt
150 gram feta
2 handenvol gewassen spinazieblaadjes, grof gehakt
1 eetlepel gewone olie
paprikapoeder

Voor de vinaigrette:
1/2 bos platte peterselie, schoon en droog
2 eetlepels citroensap
4 eetlepels goeie olijfolie
1/2 teen knoflook, geraspt
zout en peper naar smaak

Rooster de zoete aardappel ca. 20 minuten tot de randjes beginnen te kleuren op 200 graden na licht besprenkeld en bestrooid te hebben met de olie, paprikapoeder, peper en zout. Meng met de zwarte bonen, spinazie en verkruimelde feta en hussel met de vinaigrette, die laat zich het best mengen met een staafmixer.

Ienemieneschmutte

pompoenpit kip sinaziesaladevegakip bataatsalade

Nu ik sinds een paar maanden eindelijk heel oud ben ga ik kijken of ik er mee weg kan komen een paar keuzes niet te maken. Of op een paar keuzes terug te komen. Zoals die van driekwart jaar geleden: dat ik ging stoppen met spelen. Dat blijkt niet te werken, want van spelen word ik blij. Maar ik heb me wel net een jaar in Eten2.0 gestort, als in Werken in Eten. Cateren, wijnproeven, u weet wel, het hardere werk. (Nou, cateren is trouwens ècht hard werk. Ik heb afgelopen weekend 200 tartaren, parelhoen confits, Alkmaars gortheuveltjes en 400 geroosterde penen op borden gelegd – dat is geen kattenpis). En Werken in Eten doet me ook zó goed. (Ziet u hoe lang ik het woord Food probeer te vermijden?) Dus moet ik kiezen?

Nee. Ik ga binnenkort langswandelen in een Telefilm (dacht ik mooi ge-upgrade te worden van receptioniste, blijkt De Vrouw Van Marcel Musters eigenlijk geen tekst te hebben – ach ja, na een jaar uit de running maar weer klein beginnen) EN ik ga Eten2.0 zo proberen vorm te geven dat het vooral Schrijven Over Eten wordt en iets minder parelhoenen op bordjes leggen.

Niet kiezen is het nieuwe 40.

Ook niet kiezen: Kip of geen kip! Kan allebei. Een keer wel, een keer niet en dan wel de Vegetarische Slager in huis halen.

Salade van spinazie, kip en pompoenpitten EN salade van bataat, bimi en vegakip.

1) paar flinke handenvol gewassen verse spinazie

ca. 300 gram biologische kipdijfilet, in blokjes

3 eetlepels pompoenpitten

dressing van:

3 theelepels grove mosterd

1 eetlepel witte wijnazijn

3 eetlepels heel lekkere olijfolie

zout en peper

Bak de kipdijfilet gaar en goudbruin. Rooster de pompoenpitten in een droge koekenpan totdat ze licht kleuren. Meng alles met de dressing in een schaal, klaar.

2) 2 zoete aardappels, geschild en grofweg in frieten gesneden

ca. 200 gram bimi

1/2 blik kleine maiskolfjes. Eigenlijk niet zo lekker, maar soms heb je wel wat anders aan je hoofd. Liever bak je de afgesneden korrels van verse maiskolven, zoals VORIGE KEER

1/2 courgette in stukken

2 bakjes Kipstuckjes van De Vegetarische Slager

olie om in te bakken

1 volle theelepel gemalen korianderzaad

dressing van:

2 eetlepels zonnebloem- of koolzaadolie

1 eetlepel sesamolie

2 theelepels zoute sojasaus

1 eetlepel witte wijnazijn

Verwarm de oven voor op 200 graden. Hussel in een bakblik of ovenschaal de zoete aardappelfrieten met twee eetlepels olie, de koriander en wat zout en peper. Rooster tot ze mooie bruine puntjes hebben, circa 20 minuten. Gooi na de eerste 10 minuten de bimi en de courgette voorzichtig erbij. Bak intussen in een koekenpan de Kipstuckjes goudbruin en breng op smaak met zout en peper. Meng alles met de dressing in een schaal, klaar.

 

Post Sportief Honger Syndroom

stamppot bataat met makreel

Een jaar, een herfstvakantie verder. Met voor de eerste keer uitbesteding, in de vorm van een driedaags sportkamp. Dat klinkt bruut voor een kind van vier en één van vijf, zeker  inachtnemend mijn fanatisme aangaande sport, maar het is heel goeiig en ze hoeven heus niet te blijven slapen. Ze rennen de hele dag buiten, ook in de regen, tussendoor is er suikerwater, en ik sta NIET langs de kant om ze aan te moedigen bij knotshockey (?).

Ik zit wel de hele dag ongeveer óp m’n telefoon omdat ik bang ben dat ze een knots tegen hun neus krijgen, en ik probeer vandaag stevige kost te bereiden voor het moment dat mijn volledig doorgedraaide wolfjes joelend en briesend hun ieniemienie sportschoenen uitschoppen en zich hongerig over de tafel storten.

Gister lukte dat niet. Toen stond mijn zorgantenne uit en bevond ik me bij hun thuiskomst nog in het verwarrend voorgeborchte tussen een snelle post-sport maaltijd en zelfgefrutte ricottakoekjes met zoete aardappelfrites plus kool-die-een-uur-moet-marineren-sla. Ik ga niet goed om met veranderingen op het laatste moment, eigenlijk met verandering in het algemeen, dus als ik die ochtend heb bedacht dat dat is wat we gaan eten – knappe jongen die mij dan nog een razendsnelle minestrone in elkaar laat draaien. Terwijl dat is wat ik zou moeten doen.

Maar een uurtje iPad na een hele dag op een nat koud kunstgrasveld moet kunnen, zodat ik mijn ricottazin kon krijgen. En dan ga ik nu op tijd beginnen met hun krachtvoer voor vanavond.

Recept voor stamppot van zoete aardappel met makreel, sojabonen en bosui.

2 flinke zoete aardappels

150 gram gestoomde makreel, geplukt

250 gram gepelde sojabonen vers/diepvries

2 bosuitjes, gesneden

1/2 blokje groentebouillon

olijfolie

Met deze sojabonen bedoel ik edamame, mooie groene boontjes die te vinden zijn bij Aziatische toko’s en perfect als je zoals ik te beroerd bent om tuinbonen te dubbeldoppen. Ik bedoel níet de gedroogde grijze sojabonen uit de natuurwinkel.

Schil de aardappels en snij ze in kleine stukken. Kook ze met het halve bouillonblokje in ongeveer 10 minuten gaar. Handig om te doen in een pan waar nog een stoommand bovenin past, en stoom dan de boontjes de laatste paar minuten mee.  Stamp de aardappels grof, meng de sojabonen erdoor, en de makreel. Bestrooi met bosui en druppel er nog wat goeie olijfolie over.

Moving On II

worst, quinoa, zoete aardappel en spinazie

De kogel is door de kerk, de K’s zijn door de PC. We gaan verhuizen. Er is een object gekocht – zoals we hebben geleerd ons huis te noemen van de makelaar, er wordt snoeihard onderhandeld met verhuizers, en volgens de kinderen zal het zo gaan: “Schatjes, we gaan verhuizen”. “Okee, ik ga wel bij Charlotte wonen. Die heeft veel Barbies”.
Deze week brengen we een tweede bezoek aan de notaris die zetelt in een kapitaal pand aan de PC Hooftstraat, en naar wie we gister zoveel geld hebben overgemaakt dat ik er nog een beetje buikpijn van heb. Geruststellend is wel dat deze man in notariële voorkomendheid absoluut archetypisch is; vorige keer scheen de zon en droeg hij een smetteloos witte broek, een roze streepjesoverhemd, een nautisch getint jasje en een zegelring waarmee je een ruit in kon slaan. Dat geeft de burger gewoon moed.
We pionieren naar een buurt die voorzichtig up and coming wordt genoemd door vooral de jonge mensen die er zelf net gekocht hebben, want mij lijkt het vooral nog old and dying als je de hoeveelheid kanten gordijntjes en porseleinen poesjes voor het raam beziet. Maar goed, het één sluit het ander niet uit. En eindelijk zal er een tuin zijn, door ons de afgelopen jaren node gemist om de puur egocentrische reden dat als de kinderen in de zomer om 19 u in bed lagen, wij de rest van de zonnige avond bínnen moesten drinken. We wonen nu in een zogenaamd modern appartement waar niet eens een balkon vanaf kon.
Alles wordt anders. De meisjes zullen zich dit huis ècht herinneren. Toen ik zelf vijf was, was ik al van Suriname naar Nederland naar Sudan verhuisd. De kans is groot dat onze dochters Amsterdammers blijven tot ze zelf anders kunnen besluiten, al broeit er nog een stille Nieuw Zeelandse fantasie. Ach, eerst maar eens oefenen met deze transfer.
Ook mensen die verhuizen moeten eten! Bruggetje van likmevestje, weet ik.
Het is wel weer eens tijd voor worst.
Recept voor worst met zwarte quinoa, zoete aardappel en spinazie.
3 biologische braadworsten
1 ui, gesnipperd
2 flinke zoete aardappels, geschild en in blokjes gesneden
250 ml water, net van de kook
1/4 bouillonblokje
1 mok zwarte (of gewone) quinoa, afgespoeld in een fijne zeef
2 handenvol spinazie, in dunne reepjes gesneden
Kook de quinoa zoals op de verpakking staat. Verhit in een diepe pan met zware bodem 2 lepels olie om in te bakken op middelhoog vuur. Braad de worsten in ongeveer 10 minuten bruin, en bak nog 5 minuten door met  deksel op de pan. Zet het vuur laag, haal de worsten uit de pan en laat uitlekken op keukenpapier. Fruit de ui zachtjes in het braadvet, ongeveer 10 minuten. Schep de ui uit de pan bij de worst, zet het vuur weer hoger en doe de zoete aardappelblokjes in de pan. Bak rondom een beetje bruin, giet het water erbij en verkruimel het bouillonblokje erboven. Deksel op de pan, en in 5 minuten gaar laten koken. Zet het vuur uit. Doe de worst en de ui terug in de pan bij de aardappel. Je kan nu de spinazie erdoor roeren en de quinoa ook, en alles in diepe borden scheppen. Voor de foto heb ik spinazie, quinoa en aardappel apart gemengd maar hé, that was just my food being vain.
En verder heb ik geen idee waarom de layout niet meewerkt vandaag, doei!