ik ga als…

spaghetti andijvie

De komende maand duik ik voor werk twee keer de verkleedkist in. Zo mag ik de ateliers van de fine fleur der Nederlandse kostuumdames natuurlijk niet noemen, maar toch. Terwijl de kinderen regelmatig stilletjes boven rondscharrelen en dan beneden komen als elf (oudste dochter) of Darth Vader (jongste dochter), heb ik zelf nog nooit een rol gespeeld in kostuum-kostuum. En nu: stewardess, bam, politieagente, bam. Wederom rollen van het kaliber nies-en-je-mist-me (althans, als je doorgaans 90 seconden niest) maar wel mèt tekst, dus blijkt maar weer mooi dat die vier jaar toneelschool niet voor niets waren! [Hier past zo’n emoticon die lacht en huilt tegelijk]

Vooral die politieagente wakkert wat meligheid bij me aan, en het eerste wat ik aan de dame van het castingbureau vroeg was “Okee maar wel een gewone agent toch, geen stripper-agent?”…”Nee joh!” lachte ze me uit/toe.

Ga ik dus -godver- toch weer een week geen pasta eten, al lijken beide uniformen me heel degelijk en van robuust verhullende stof gemaakt. De rest van het gezin zal sowieso nergens last van hebben, en eet bijvoorbeeld dit:

Spaghetti met worst, andijvie en uitjes voor 1 volwassene en 2 kinderen want 1 andere volwassene eet sla

220 gram droge spaghetti, volkoren als je wil

2 flinke braadworsten of 3 kleinere

300 gram andijvie, gesneden

250 gram cherrytomaten, gehalveerd

4 sjalotten, gepeld en in dunne ringen gesneden

Olijfolie om in te bakken

1 flinke theelepel mosterd

We werken met drie pannen tegelijk; je kunt het. Hapjes-, koeken- en ruime kookpan. Begin met de sjalotten in de koekenpan. Laag vuur, 2 eetlepels olie, neem gerust 20 minuten om ze mooi te laten caramelliseren. Braad de worsten in de hapjespan op middel-laag vuur in 2 eetlepels olijfolie goudbruin en gaar, in ca. 15 minuten. Doe de laatste 3 minuten daarvan een deksel op de pan, om wat stoom/vocht te genereren. Kook intussen in de laatste 8 minuten de spaghetti in gezouten, ruim water. Schep vlak voor het eind voorzichtig een mok kookwater uit de pan. Haal de worsten uit de pan, snij in dikke plakken en houd warm op een bord onder alufolie of  deksel. Doe de cherrytomaten in het braadvet en zet het vuur hoog. Roer ca.1 minuut om. Giet de helft van de mok spaghettiwater en de mosterd in de pan, en roer de aanbaksels los. Doe de andijvie in de braadpan bij de tomaten en schep op hoog vuur kort om, tot ietwat geslonken. Afgegoten spaghetti erbij, worst, uitjes, zout en peper erover en klaar.

Moving On II

worst, quinoa, zoete aardappel en spinazie

De kogel is door de kerk, de K’s zijn door de PC. We gaan verhuizen. Er is een object gekocht – zoals we hebben geleerd ons huis te noemen van de makelaar, er wordt snoeihard onderhandeld met verhuizers, en volgens de kinderen zal het zo gaan: “Schatjes, we gaan verhuizen”. “Okee, ik ga wel bij Charlotte wonen. Die heeft veel Barbies”.
Deze week brengen we een tweede bezoek aan de notaris die zetelt in een kapitaal pand aan de PC Hooftstraat, en naar wie we gister zoveel geld hebben overgemaakt dat ik er nog een beetje buikpijn van heb. Geruststellend is wel dat deze man in notariële voorkomendheid absoluut archetypisch is; vorige keer scheen de zon en droeg hij een smetteloos witte broek, een roze streepjesoverhemd, een nautisch getint jasje en een zegelring waarmee je een ruit in kon slaan. Dat geeft de burger gewoon moed.
We pionieren naar een buurt die voorzichtig up and coming wordt genoemd door vooral de jonge mensen die er zelf net gekocht hebben, want mij lijkt het vooral nog old and dying als je de hoeveelheid kanten gordijntjes en porseleinen poesjes voor het raam beziet. Maar goed, het één sluit het ander niet uit. En eindelijk zal er een tuin zijn, door ons de afgelopen jaren node gemist om de puur egocentrische reden dat als de kinderen in de zomer om 19 u in bed lagen, wij de rest van de zonnige avond bínnen moesten drinken. We wonen nu in een zogenaamd modern appartement waar niet eens een balkon vanaf kon.
Alles wordt anders. De meisjes zullen zich dit huis ècht herinneren. Toen ik zelf vijf was, was ik al van Suriname naar Nederland naar Sudan verhuisd. De kans is groot dat onze dochters Amsterdammers blijven tot ze zelf anders kunnen besluiten, al broeit er nog een stille Nieuw Zeelandse fantasie. Ach, eerst maar eens oefenen met deze transfer.
Ook mensen die verhuizen moeten eten! Bruggetje van likmevestje, weet ik.
Het is wel weer eens tijd voor worst.
Recept voor worst met zwarte quinoa, zoete aardappel en spinazie.
3 biologische braadworsten
1 ui, gesnipperd
2 flinke zoete aardappels, geschild en in blokjes gesneden
250 ml water, net van de kook
1/4 bouillonblokje
1 mok zwarte (of gewone) quinoa, afgespoeld in een fijne zeef
2 handenvol spinazie, in dunne reepjes gesneden
Kook de quinoa zoals op de verpakking staat. Verhit in een diepe pan met zware bodem 2 lepels olie om in te bakken op middelhoog vuur. Braad de worsten in ongeveer 10 minuten bruin, en bak nog 5 minuten door met  deksel op de pan. Zet het vuur laag, haal de worsten uit de pan en laat uitlekken op keukenpapier. Fruit de ui zachtjes in het braadvet, ongeveer 10 minuten. Schep de ui uit de pan bij de worst, zet het vuur weer hoger en doe de zoete aardappelblokjes in de pan. Bak rondom een beetje bruin, giet het water erbij en verkruimel het bouillonblokje erboven. Deksel op de pan, en in 5 minuten gaar laten koken. Zet het vuur uit. Doe de worst en de ui terug in de pan bij de aardappel. Je kan nu de spinazie erdoor roeren en de quinoa ook, en alles in diepe borden scheppen. Voor de foto heb ik spinazie, quinoa en aardappel apart gemengd maar hé, that was just my food being vain.
En verder heb ik geen idee waarom de layout niet meewerkt vandaag, doei!