True Love

kip met linzen

Valentijn schmalentijn, maar zelfs als je immuun bent voor uit-het-niets-verzonnen feestdagen is het leuk om stil te staan bij van wie en van wat je nou eigenlijk houdt. Zo heeft hopelijk bijna iedereen wel naasten om ontzettend lief te hebben, en dan kan je snel door naar dingen die minder van levensbelang zijn maar waar je wel vrolijk van wordt of behoefte aan hebt.

Ik hou van:
donkerblauwe truien
noedelsoep
romans van Frantzen, Mitchell, Eggers, Pittard, Steinbeck
kaneel
autorijden
slapende dochters kusjes geven
weggooien
Global messen
Annechien Steenhuizen
camelkleurige jassen
Martha Wainwright’s stem
Beagles
tekeningen van Sarah Jonker
Duitse wijn
kleine bioscopen
stemmen (maar niet in kul-referenda)
winterzon
Parmezaanse kaas
hoofdrekenen
films van Judd Apatow
dunne gouden en dikke zilveren sieraden

en ik hou echt van kip. In sommige opzichten ben ik een nep-kwart-Surinamer, maar kip eten doe ik als de big blaka boys en ik mag dat zeggen want, ja, dus. Surinamers en kip zijn als Schotten en haggis, Spanjaarden en chorizo, Zweden en balletjes. Ik repeteerde ooit met Toneelgroep Oostpool drie weken op Terschelling, waar we een fantastische kok mee naar toe kregen. Elke avond maakte ze minstens vijf gerechten, beter dan menig hoofdstedelijk traiteur en Werner Kolf, grote knappe getalenteerde Surinaamse collega, prikte braaf elke avond venkelsalades en zuurdesembrood mee. Maar aan het eind van die drie weken trof ik hem bekant met ontwenningsverschijnselen onder een dekentje op de bank, prevelend om de kip van zijn moeder. Ik begrijp dat dan.

Gebraden kip! met linzen, pastinaak (weer pastinaak, het kan nog even) en peterselievinaigrette

Voor 2 volwassenen en 2 kinderen:

6 kipdijstukken met of zonder botje. Liefst met vel, maar biologisch zijn die in de supermarkt moeilijk te vinden
ca. 250 gram Puy (of -achtige) linzen, in ieder geval niet stuk kokende
1 sjalot of kleine ui, gesnipperd
1 teen knoflook, gehakt
paar takjes tijm of rozemarijn
1 theelepel rode wijnazijn
500 gram pastinaak, geschild en in frieten gesneden
2 tenen knoflook, ongeschild en geplet
olijfolie om in te bakken
goeie olijfolie
bosje peterselie, gehakt
sap van een halve citroen

Verwarm de oven tot 200 graden. Kook de linzen gaar volgens de aanwijzing op de verpakking, en kook het sjalotje, de gehakte knoflook, azijn en tijm of rozemarijn mee. Bekleed een bakplaat met bakpapier, en hussel in een grote kom de gesneden pastinaak met 1 eetlepel bak-olijfolie, de geplette knoflooktenen en wat zout en peper. Schuif iets boven het midden van de oven en rooster gaar tot je mooie bruine randjes ziet. Verhit in een braadpan 2 eetlepels van dezelfde olie op middelhoog vuur, en braad de kip rondom bruin. Bestrooi met flink peper en zout, doe 2 eetlepels water in de pan, zet het vuur laag en braad/stoof met de deksel op de pan in ca.15 minuten goed gaar. Kijk af en toe of er nog wat vocht in de pan moet, en schraap de aanbaksels los. Maak intussen de vinaigrette door simpelweg 2 eetlepels echt lekkere olijfolie te mengen met het citroensap en de peterselie en wat peper en zout. Serveer de kip overgoten met de vinaigrette, en druppel nog wat goeie olie over de linzen en pastinaak.

Found in Translation

boerenkoolboerenkooldinner

Naast me in het café krijgt een Pools meisje in uitstekend Engels Nederlandse les van een jongen die steeds hoger in mijn achting stijgt. Na de absoluut onmisbare kennis die nodig is om te kunnen vragen Waar De Mayonaise Staat, heeft hij haar net uitgelegd dat het woord ‘er’, hoe klein ook, de zaken ongelooflijk compliceert in onze taal. Het betekent onder andere “there” maar het heeft, zo zegt hij, betrekking op aanwezigheid en niet op lokatie.  Dat vind ik een verdomd goeie verklaring. “There is no coffee here”, laat hij haar vertalen.

“Kunt u mij even helpen?” leest hij voor. “Can you even help me?” oppert ze en zucht er theatraal bij. Nog humor ook. Volgens mij zie ik hier iets moois opbloeien.

“‘Mag ik er even langs’ is polite, so you don’t have to say ‘move bitch’”, en ze schateren het uit. Ja hoor, dat zit wel snor.

Ze vraagt of het belangrijk is dat haar accent niet Russisch klinkt. Nou zegt hij, in dat geval some narrow-minded people will still just think you are Eastern European, which you are, so what can you do. En als ze Duits klinkt? Well, some old people still harbour sentiments about the war, but that is fading.

Kunt u achter aansluiten? Can you insult me later?
Een plas is a small lake. And a rainpuddle. And a measure of urine.

Ze ronden af. Ze wil alleen nog even weten hoe je “Ik spreek geen Nederlands” zegt.

Weer boerenkool, lijkt me wel toepasselijk en onze boerenkool is nu zo mooi. Hoewel Trumpianen natuurlijk zullen doen alsof American Kale First was.
Hele bladeren gevonden, superleuk.

Gebakken [doet alles beter klinken] boerenkool met pastinaak, bonen, en aardappel

400 gram boerenkool, in dit geval blad van de nerf en in grove stukken gesneden
1 teen knoflook, gehakt
olijfolie om in te bakken
500 gram pastinaak, geschild en frieten gesneden
400 gram vastkokende aardappels, schoongeboend, met schil in parten gesneden
1 pot witte bonen van ca. 400 gram, afgespoeld en uitgelekt, wat droog gedept met keukenpapier
paar takjes tijm
goeie olijfolie

Iets bewerkelijker, deze koolbereiding, maar het resultaat maakt dat goed. Verwarm de oven voor op 220 graden. Hussel op een met bakpapier beklede plaat de pastinaak en aardappel met el cheapo olijfolie, zout en peper. Schuif in de oven en rooster gaar met bruine randjes. Breng een pan water aan de kook met flink wat zout, en kook daarin de bladeren 2 minuten, tot ze zacht maar nog wel frisgroen zijn. Bedenk een goeie bestemming voor het kookwater (eieren voor morgen koken?), en schep met een schuimspaan de bladeren in een vergiet. Spoel even onder de koude kraan en wring het water eruit met je handen, dat kan met zulke stevige bladeren. Verhit nog wat bak-olie in een ruime koekenpan op middelhoog vuur, en schep de boerenkool daarin om tot ie wat knapperig is. Schuif de kool een beetje aan de kant, vuur laag, nog een drupje olie in de pan, en verwarm daarin kort de bonen. Haal de groenten uit de oven, leg alles een beetje leuk op een bord en bestrooi met flink zout, peper, en tijm.

Oui, Chef

pasta pastinaak

Ik heb in veel restaurants en cafés gewerkt, en ben zo aan een hele stoet gekke koks voorbij getrokken. Koks die niet van mensen hielden, of eigenlijk niet van eten, koks die dronken waren of doorgesnoven, koks die (lege) pannen door de keuken gooiden, en ik herinner me vaag een Zweedse kok met een rubberen kip die… oh nee. Een lieve ouwe kok, die niet één maar twee keer een grote prijs in een loterij had gewonnen en toch vijf dagen per week biefstukjes bakte, mijn eerste kok – een boze Hagenees, en een neef en een nicht die zoveel smaak hebben in alle opzichten dat ze niet anders konden dan een restaurant beginnen en zelf in de keuken gaan staan. Inmiddels hebben ze daar hulp bij van de rustigste kok die bestaat, die als hij ’s nachts naar huis gaat z’n lamswollen trui en z’n Barbour jas aantrekt, een geruite flat cap opzwaait en naar z’n optrekje in Zuid wandelt. Zo kan het ook.

Van precies die laatste drie kreeg ik het idee voor onderstaand recept, om niet te zeggen dat er weinig idee van mij bij zit en het eigenlijk geheel geplagieerd is op de aubergine na. Alleen was het in restaurant Balthazar’s Keuken (want daar hebben we het over) een bijgerecht, en ben ik er vandaag niet op uit gegaan om er stukken verrukkelijke kalfslende van zes centimeter dik bij te scoren. En zouden zij het volstrekt, volslagen belachelijk vinden dat ik hier deze pasta in durf te proppen. In de keuken hangt in vol zicht een bordje met de tekst Ici tout est au beurre. Nou, dan weet je wel waar je staat met je volkoren bedoelingen…

Recept voor pasta met aubergine, pastinaak, dadels en spek.

Pasta voor 3 à 4 personen

700 gram pastinaak, geschild en dikke repen

2 middelgrote aubergines, in plakken van 1 cm

12 dadels, ontpit en in stukken gesneden

100 gram spekreepjes

2 takjes rozemarijn

2 tenen knoflook, geplet

olijfolie, goeie en matige

Verwarm de oven voor op 200 graden. Leg de aubergineplakken op een met bakpapier bedekte plaat, en bestrijk aan beide kanten met (matige) olijfolie. Peper en zout erover en schuif de plaat de oven in. Meng in een ovenschaal de pastinaak met 1 eetlepel olie (zelfde verhaal), peper, zout, oven in. Haal na 20 minuten de plaat met aubergine uit de oven en draai de plakken om (met een tang! Koop zo’n tang!). Terug de oven in. Andere schaal eruit, en strooi de spekreepjes, knoflook en dadel over de pastinaak. Zet de schaal terug in de oven. Wacht 10 minuten, besmeer de rozemarijn met (matige) olie –lekker met je vingers, en gooi bovenop de pastinaak. Geef alles nog 10 minuten en kook intussen de pasta. Giet pasta af en meng er een scheutje goede olijfolie door (eindelijk). Serveer eventueel met zachte geitenkaas, maar dat wilde ik eigenlijk een keer níet zeggen. Ik kan het niet helpen, ik ben een grootverbruiker van geitjes’ kaas.