Here’s looking at you, kid

salade met dukkah

Die waarschuwing dat er rond het middaggebed geen taxi te krijgen zou zijn in Casablanca nam ik niet serieus. Dat zou wel los lopen dacht ik, terwijl ik de souk uit strompelde met armen vol specerijen en amandelen, en uit de plaatselijke apotheek (ik ben dol op plaatselijke apotheken) een illegale hoeveelheid antigriepmiddel (denk ik). Niet dus. Miljoenenstad. Niet één taxi.

Dat ging me niet nog een keer gebeuren, en de volgende dag timede ik mijn gestruin veel beter en wuifde ik eind van de middag fluks naar een beschikbare taxi om op tijd via het hotel in het theater aan te komen. Hij stopte, ik schoof de achterbank op, trok de deur dicht en de taxi gierde weg. Toen sloeg mijn hart over van schrik. Naast me bleek een piepklein vrouwtje te zitten, in volledig zwart niqaab gehuld, met alleen haar gehenna’de kraaienhandjes zichtbaar op schoot. Ik stamelde wat in het Frans, zij zei niets. Ik begreep dat we de taxi gingen delen. De chauffeur nam ons mee, verder weg uit het deel van de stad dat ik toch al amper kende, en het leek er niet op dat hij op weg was naar het adres op het kaartje van het hotel… Dit leek verdacht veel op een banlieue, en ik begon ‘m te knijpen. Was dit wel zo’n goed idee geweest?

Het vrouwtje inmiddels, was begonnen te ratelen en de chauffeur knikte beamend. In rap Arabisch kaatste hij wat terug, toen keken ze naar mij, en ze stopten voor een verlopen wit flatgebouw. Ik deed het bijna in m’n broek. Toen proestten zij het samen uit van het lachen. Wahahaha, gierde de chauffeur, die vervolgens gewoon Engels bleek te spreken, “She says you would be a perfect bride for her son!” WAHAHAHA brulden ze samen. Intussen stonden we nog steeds stil in een buitenwijk van een stad die ik niet kende en wist ik niet hoe groot of gering de kans was dat ik werkelijk de rest van mijn dagen hier in niqaab zou slijten, dus mee lachen lukte nog niet zo goed. Maar het vrouwtje aaide even geruststellend over mijn hand en zoef, weg was ze, zwarte rokken ruisend de taxi uit.

Dus. Denkend aan dukkah denk ik aan dat. Want aan Egypte, waar het kruidenmengsel van onder andere sesam, koriander en komijn vandaan komt heb ik weinig herinneringen. Behalve dan die keer dat we geëvacueerd werden uit Sudan en naar Khartoum gevlogen, maar dat is een verhaal voor een andere keer. Beslemah!

Recept voor salade van spinazie en veldsla met geitenkaas, gegrilde wortel en dukkah. En vijgen UIT EIGEN TUIN.

200 gram gewassen spinazie

1 zakje veldsla

5 stevige wortelen, in schuine plakken gesneden

100 gram zachte geitenkaas in plakjes of blokjes

die vijgen dus, in kwarten

munt, gehakt

simpele vinaigrette van

3 eetlepels olijfolie

1 eetlepel citroensap

zout en peper

Grill de wortelen en meng ze met alle overige ingrediënten. Bestrooi royaal met 2 eetlepels dukkah. Je vindt het bij veel Turkse en Marokkaanse winkels, en dat is een goede zaak.

Eet hierbij tosti’s met oude kaas en chutney. Any chutney.