Vla

pompoenroggesoep

Ik had één volbloed oma, en die was Indonesisch. Verder stroomde er Nederlands, Creools, Duits, Chinees, Belgisch en nog meer Indonesisch bloed door mijn grootouderkwartet, en zo kon het Matt (die eruit ziet als de posterboy for English Heritage) en mij gebeuren dat ik een dochter baarde met geen zichtbaar spoor van mijn donkere genen. Haar kleur is vanille/framboos dubbelvla net niet helemaal door elkaar geroerd, ze heeft haar als tarwe in een gouden zomer, en ogen spijkerbroekenblauw. Voordat ze mama kon zeggen werd me steevast gevraagd of ik de au pair was, en heb ik een aantal keer de grap gemaakt dat we haar hadden geadopteerd uit Zwitserland waar de kindjes het zo moeilijk hebben. Toen kwam de tweede dochter en die zat precies in het midden: vanille/hopjesvla, met herfstbladkoperen krullen en ogen als een november boswandeling. Dit maakte het voor mensen niet makkelijker, bleek. “Zussen?” zie je ze vaak verbijsterd denken, met vermoedelijk aanvullende vragen over de mogelijke scheidingsperikelen achter dit samengestelde gezin. Die zijn er niet. Ze zijn helemaal van ons twee, ik was er zelf bij.

Ze eten ook goed multinationaal (waarbij juist die blonde op deze prille leeftijd sambal al weet te waarderen) maar soms smachten ze net als wij naar aardappelen, groente, vlees en dan niet in een roti. Dus hebben we Sinterklaas dit jaar gedoopt tot andijviestamppot-avond, en zullen we tot in lengte van dagen in ieder geval één keer per jaar aan tafel de Nederlanders onder onze voorouders eren. Goed geïntegreerd hoor guys, als ik die kleintjes zo zie.

Maar stamppot ziet er niet uit op de foto, dus maken we nu soep.
Ik probeer allerlei granen uit, want je moet toch elke dag eten. Zo kwam ik laatst thuis met rogge, in de natuurwinkel te vinden in de omgeving van rijst. Dat moet flink lang weken en dan flink lang koken, maar je bent heus wel eens thuis. Een avond te voren spoel je die rogge en zet je het weg in een pan water, en dan ga je gewoon naar bed. De volgende dag vind je ook wel ergens veertig minuten om die pan op het vuur te hebben staan, en vervolgens kan je die gekookte rogge dágen bewaren en er meerdere gerechten mee maken.

Bijvoorbeeld Aziatische soep met pompoen en rogge.

De basis voor deze soep ontleen ik aan Jamie Oliver’s tv-programma In 15 Minuten, waar ik naar keek tijdens buikspieroefeningen. Ik doe uitsluitend buikspieroefeningen terwijl ik kookprogramma’s kijk want anders is het niet vol te houden en tegelijkertijd  weet ik alleen dan waarom ik ze überhaupt doe. Het is een prima ‘bouillon’, maar helaas kwam de jongste er na twintig keer eten achter dat er pompoen in zit en nu doet ze er een beetje knorrig over.

Haal maar vast je keukenmachine met raspschijf tevoorschijn, en het staafmix/hakbekertje. Verder:

het wit van een paar bosuien
1 flinke teen knoflook, gepeld
3 blaadjes djeroek peroet, oftewel het blad van kaffir limoenen. Te vinden bij de Aziatische toko
3 eetlepels sojasaus
2 eetlepels sesamolie
1 eetlepel vissaus
het sap van 1 limoen
de stelen van een half bosje koriander

1 liter groentebouillon
de ‘hals’ van een flespompoen, ongeschild
2 eetlepels gekookte rogge per persoon
het groen van een bosui, schuin gesneden
de blaadjes van dat halve bosje koriander, gehakt
rood pepertje voor wie wil, gehakt
1 gekookt ei per persoon

Maal de bovenste ingrediënten fijn tot een prutje met de staafmixer in het hakbekertje. Rasp de pompoen tot slierten in de keukenmachine. Zet een pan met dikke bodem op laag vuur en voeg het prutje toe. Laat even fruiten, voeg bouillon toe en de pompoen. Laat 10 minuten koken tot de pompoen zacht is, voeg rogge toe, verdeel over kommen en garneer met ei, bosui, koriander en peper.
Volgende keer aan de slag met de rest van de rogge!

Semiflexi

steak sandwich

Omdat ik graag een bonafide flexitariër wil zijn (en ben), is het maar goed dat ik ook een flexidrinker ben. In tegenstelling tot, zeg, een alcoholist, die elke dag drinkt. Want een vervelend neveneffect van mijn (zeldzaam voorkomende) katertjes, is een amper te stillen honger naar rood vlees.

En daar viel ik dus lelijk van de flexiwagen, met het mooie voornemen om u vandaag een door gado gado geïnspireerde salade digitaal voor te schotelen. Ik geloof dat ik om 11 uur ’s ochtends al een steak sandwich achter de kiezen had (flink moeten kauwen is een essentieel onderdeel van deze rare behoefte) en werd daarna, onvoldoende verzadigd, bevangen door lichte paniek toen het overhoop halen van de ijskast louter boter, kaas en eieren opbracht, en negentien soorten groente. Ik was in staat door de inmiddels aangetreden regen terug te fietsen naar de ekoslager, maar gezien de oorzaak van het verlangen was ik natuurlijk helemaal niet in staat tot door de regen fietsen. Dus ben ik toch maar genoemde salade gaan maken, in de hoop ook om alle vegetariërs die ik met bovenstaande bekentenis heb verjaagd weer langzaam terug te hengelen.

rauwkost pindadressing

Wat die salade betreft; ik ben behoorlijk verguld met deze pindadressing, alleen is het schier onmogelijk een aantrekkelijke foto van pindadressing te maken. Daarom voor het plaatje apart, want dat is nog altijd beter dan een grote berg bruine rauwkost te kieken. Maar zo moet u het wel eten, en de dressing die u over heeft lepelt u naar mijn vermoeden gewoon op als toetje. Of u smeert het morgen op een stevig broodje met sla en ham. En dat ei, trouwens, had zich ook wel wat fotogenieker mogen gedragen.

Recept voor steak sandwich, voor 1 jager-verzamelaar.

brood

1 (biologische) ribeye

blaadje sla

saus van 1 volle theelepel mayonaise, 1 volle theelepel grove mosterd, en 1 zuur augurkje, gehakt, gemengd

Bak de ribeye in een paar minuten naar gewenste rood/gaarheid, laat even rusten onder aluminiumfolie, en assembleer je broodje.

Recept voor rauwkostsalade met pindadressing, voor 1 persoon maar makkelijk te verdubbelen.

¼ van een kleine witte kool, zeer fijn gesneden.

¼ courgette, in dunne plakjes door de helft. Courgette doet me gezonder voelen dan komkommer, en ik gebruik het rauw vaak als vervanging.

1 wortel, in dunne plakjes

1 gekookt ei

Voor de dressing:

1 eetlepel pindakaas

1 eetlepel zoute ketjap

1 eetlepel zoete ketjap

2 eetlepels rijstazijn. Witte wijnazijn kan ook.

sap van ½ limoen

1 theelepel honing

½ teen knoflook, gepeld

stukje gember ter grootte van een pink-kootje

6 eetlepels water, om te beginnen

eventueel: 1 theelepel sambal

staafmixer

Meng alle ingrediënten voor de dressing in een hoge mengbeker met de staafmixer. Omdat pindakaas altijd de baas wil spelen, moet je daar flink wat smaken tegenover zetten. Met water (per lepel) kun je het verder verdunnen indien nodig.
Roer de dressing in een saladekom door de groente, en serveer met het ei.