Welcome to the jungle

bruine bonen

Mijn vader deed iets met rijst maar deep down lag zijn hart niet bij plantjes, maar bij dieren. Met een bijna kinderlijke fascinatie voor alles met poten sleepte hij tijdens onze jaren in de tropen met grote regelmaat een (levend) dier mee naar huis  en hoopte dan dat wij het een net zo prettige leefomgeving konden bieden als, zeg, de jungle waaraan het arme beest gewend was. Schandalig, ik weet het. Maar mijn vader heeft, ehm, aparte ideeën en dat is weer voer voor een heel andere blog.

Zo heb ik zelf als huisdieren (uiteraard) honden gehad, eendjes, een hertje, een wilde kat, en een geit (Mekker). Dan tel ik niet mee mijn vaders eigen wilde kat, zijn zwijn, en de apen. Allemaal bijdragend aan ergernis dan wel doodsangst van mijn moeder, die al met ‘r ogen rolt als ze ergens een poes ontwaart. Dat is ook niet vreemd, als je tot het uiterste getergd bent door bijvoorbeeld :

EXT. PARAMARIBO, BEGIN JAREN ‘70 / STRAAT / DAG

Geparkeerd voor de trappen van een kantoorgebouw staat een glimmend bruine Chevrolet Nova. Achter het stuur zien we een knappe man met zijn elleboog uit het raam leunend, begin 30, strakke blouse, bos krullen, en een goudgerande Ray-Ban op. Hij kijkt verwachtingsvol naar de deur van het kantoorgebouw, en tikt ongeduldig met zijn hand op de buitenkant van het portier.

CUT TO

Een beeldschone vrouw, eind 20, dikke eyeliner, hooggeföhnd haar, fladderende jurk, zwaait de deur van het kantoorgebouw open en rent blij de trap af richting de Chevy. Aangekomen bij het passagiersportier trekt ze de deur open, ploft in de stoel, en trekt de deur dicht.

INT. CHEVY – CONTINUE

Ze kussen blij, verliefd, omhelzen elkaar.

ZIJ

Oh schatje, wat fijn je te zien!

HIJ

(glunderend)

Ik heb een cadeautje voor je!

ZIJ

(kijkt verbaasd, ziet geen pakje in zijn handen)

Oh…?

HIJ

Kijk! Daar, bij je voeten!

CUT TO

Op de grond, bij haar voeten, naast haar keurig gelakte teennagels in leren sandaaltjes, zien we een kronkelende baby-kaaiman (i.e. kleine krokodilsoort), zijn bek weliswaar dichtgebonden met raffia maar inmiddels toch vervaarlijk woest spartelend nu zijn middagdutje verstoord is door haar poezelige voetjes…

(hysterisch gekrijs terwijl zij de auto uit vlucht)

 Of deze:

 EXT. / MARIËNBURG / JAREN ’70 / DE TUIN VAN EEN GROOT NEOKOLONIAAL HUIS

We zien midden op het glooiende gras een vierkante houten kist staan, zo’n 2x2x2 meter. We horen onverstaanbaar geruzie uit het huis komen.

INT. / HUIS VAN BOVENSTAAND STEL / KEUKEN –  CONTINUE

Ze staan tegenover elkaar, zij woedend, hij begrijpt niet waar ze zich druk om maakt.

ZIJ

Weg! Dat beest moet weg! Anders ga ìk weg, en dan kom ik nooit meer terug!

HIJ

Schatje! Dat is anders een heel bijzondere boa constrictor, hoor.. wist je wel dat….

ZIJ

AAAAAARRRRRGGHHHH!

HIJ

Okee, okee, sjongejonge, rustig maar hoor, ik ga wel tegen de tuinman zeggen dat ie ‘m terug moet brengen…
(druipt af)

Zij leunt snikkend tegen de muur, een minuut of wat.
Hij komt schoorvoetend terug.

HIJ

Uhm…liefje…moet je horen…Ik had de mannen een hele grote rots op het deksel van die kist laten leggen, maar echt een he-le grote rots…en…die is nu weg, en eh..het deksel ligt er dus af, en eh…de slang is verdwenen….

Fade-out, hysterisch gekrijs.

 

En om mijn moeder er dan weer een beetje bovenop te helpen, maakte mijn vader voor haar zijn troostschotel, zijn game-changer.

Bruine bonen met rijst, een beetje op z’n Surinaams maar laat de tantetjes het niet lezen…

1 ui, gesnipperd

100 gram spekjes, optioneel

ca. 170 gram vega roerbak-/filetstukjes. Die vind ik, tsja, niet vies. En tegenwoordig – als ik iets niet vies vind en de wereld er beter van wordt, kies ik daar overwegend voor.

1 eetlepel zoute sojasaus

1 blik tomaatblokjes

1 grote en 1 kleine pot bruine bonen van Hak. Andere merken zijn verboden, heb ik me laten vertellen.

½ bouillonblokje

2 theelepels suiker

2 theelepels foelie, gehakt

5 takjes bladselderij, steeltjes en blad apart gehakt

zonnebloemolie

klont boter

200 ml heet water

gekookte rijst voor twee personen

Twee eetlepels olie op laag vuur verhitten in een ruime pan met dikke bodem. De ui ca. 5 minuten zachtjes fruiten. Daarna, mocht je voor spek gekozen hebben, gooi d’r maar bij. Vuur iets hoger. Spek gaar maar niet bruin laten worden. Dan het nepvlees. Zie toekomstbeeld van idyllisch groene aarde voor geestesoog. Droom daar even bij weg terwijl alles nog 3 minuten bakt. Sojasaus erdoor roeren. Blik tomaat en gehakte selderijsteeltjes en foelie erbij, minuutje meebakken, bouillonblokje erin en heet water bijgieten.

Dan de bruine bonen in de pan. Vrij veel ja, maar ik eet vanavond dan ook geen rijst. Ik ga namelijk naar een première waar Richard Gere ook is. Bonen, soit. Laat alles een half uurtje op laag vuur sudderen, vuur uit en boter er door roeren. Als je dit van tevoren kan maken trekken de smaken beter in en is het lekkerder (morgen zeker!) maar dat moet maar net uitkomen. Serveer met de gehakte selderijblaadjes en gekookte rijst.

Overigens geef ik als eerste toe dat het verdomd moeilijk is een knap plaatje van bruine bonen te schieten, maar it’s all in the mindset. Dus denk niet ‘hmphf, bruine derrie’ maar denk ‘mmmm lekker, zo’n diep bord dampend comfort food is precies wat ik nodig heb nu het deze week weer gaat vriezen’. Ciao!

Geef een reactie