Groente, Schmoente

quinoa met spinazie en kaas

Mijn schoonvader deed onlangs de openhartige mededeling dat hij groente niet lekker vindt, maar wel altijd zijn bord leeg eet omdat dat dat nou eenmaal zo hoort. Dat vond ik ontroerend en een beetje sneu; zo’n man die opastatus bereikt heeft maar toch tegen z’n zin in nog bloemkool wegwerkt. Nu is hij zestig jaar geleden opgegroeid in een keurig Brits milieu, en ik denk dat ze op zijn kostschool wel raad wisten met obstinate groenteweigeraars , maar toch – ik heb na drie jaar nog maar weinig succes geboekt met mijn oudste dochter inzake groente. En ja, alles is relatief. Voordat u hieronder hatecomments gaat achterlaten dat ik God op m’n blote knietjes moet danken omdat alle rauwkost en een sperzieboon hier en daar er nog wel in gaan; elk huisje heeft z’n kruisje. Want het gaat er dan wel in, maar ik ben van het type kok dat zich pas gewaardeerd voelt wanneer het voltallige gezin zich dankbaar bordlikkend over de tafel vleit na het eten van bijvoorbeeld een lauwwarme salade van geroosterde wintergroenten met geschaafde aardpeer en salieboter. En dan ook echt iedereen, vol overgave, goudlokje meegerekend.

Maar… credit where credit’s due; ze proeft in ieder geval een hapje van alles. Wat vaak genoeg resulteert in een waarachtig kokhalzen, terwijl wij proestend proberen niet te kijken hoe zij zich onderwerpt aan een Ottolenghi tuinboontje. Wie zei nou laatst dat als ze nog één keer ‘Ottolenghi’ hoorde, ze die boeken in een gloeiendhete oven zou pleuren?

Jongste dochter van twee jaar oud lijkt echter geplaagd door een niet, nooit aflatende honger. Hoeveel zwaar volkoren boterhammen er ook ingegaan zijn overdag, zodra haar vader ’s avonds voet over de drempel zet, Pavlovt ze “ETEN!” joelend en hossend naar de tafel en verorbert ze zonder blikken of blozen zelfs dit :

Quinoa (spreek uit: KIEN-wah) met spinazie en kaas voor 2 grote en 2 kleine mensen. Overigens is quinoa een pseudograan; het zijn zaadkorrels van een plant verwant aan spinazie. So suck on that, Kris Verburgh! …Denk ik…

200 gram quinoa, gekookt volgens de verpakking. Sowieso verkrijgbaar in natuurwinkel maar in de supermarkt ook gewoon in de buurt van de meergranenrijst en zo.

300 gram gewassen verse spinazie, grof gehakt

1 bosje radijs, in plakjes

2 (punt)paprika’s in ringen of reepjes of stukjes, whatever

ca. 170 gram cheddar, geraspt

olijfolie

Dat is alles! Morgen wel weer iets superingewikkelds of zo. Dit is perfect voor Maandag-Van-de-crèche-haal-dag/Ik–heb-het-hele-weekend-gezopen-dag. De quinoa hou je even warm in de pan waarin het gekookt is. Verwarm in een grote hapjespan 3 eetlepels olijfolie op middelhoog vuur. En dan gewoon alles erin en even roeren totdat de kaas gesmolten is, maar niet zo lang dat de spinazie begint te lekken. Nog wat extra vergine olijfolie erover, zout en gemalen chilivlokken voor wie wil, en klaar.

One thought on “Groente, Schmoente

Geef een reactie