Bak Voorzichtig

citroenkoekjes

4e gastblog voor Jamie Magazine. Director’s cut.

En zo, bam, anderhalve maand na de kerstvakantie, was het voorjaarsvakantie. Dit schooljaar zijn ze allemaal nieuw voor ons, en ik sta nog een beetje te tollen van verwarring hoeveel het er zijn. Straks meivakantie. In april! Ik merk nu ook voor het eerst dat er een hele industrie drijft op de behoefte van ouders om kinderen tijdens de ettelijke weken schoolvrij bezig te (laten) houden, en ik heb die kalender maar eens van de muur getrokken om een entertainmentschemaatje in elkaar te flansen. Of mogen ze zich ook gewoon nog af en toe vervelen? Dat ze landerig vanaf de bank kunnen vragen waarom mama nou alwéér achter de computer een stukje zit te tikken?

Veel mensen zijn nu aan het skiën, maar sinds ik kinderen heb heeft mijn ouwe bungeejumpende, door-rood-fietsende lolbroek- Zelf tijdelijk plaatsgemaakt voor Oh-mijn-god-doe-voorzichtig!-Zelf. Die ouwe komt wellicht weer terug (op door rood fietsen na), maar dat skiën is me dit jaar met een peuter nog een brug te ver. Nu is het niet zo dat ik me continu Ekstriem Sportend boven een ijsravijn uit een helicopter liet vallen, maar meer lef dan nu had ik echt wel. Hoewel ik ook bij bravere sporten de nodige blessures heb opgelopen, en daarmee mijn ouders de stuipen op het lijf heb gejaagd. Leuk zo’n telefoontje: ‘We gaan uw dochter nu onder narcose brengen want haar schouder moet terug in de kom maar die arm is ook gebroken.’ Hockeywedstrijdje. Maar ook – Indonesisch rijkeluisziekenhuis. Geen halve maatregelen.

Neuh, wij gaan lekker koekjes bakken deze vakantie. En naar kinderfilms in het EYE. En als we heel, heel wild willen doen, gaan we de oudste leren fietsen. Met een helm op.

Die koekjes komen uit het Great British Bake Off boek, waar helaas niet in staat wat Mary Berry doet om al taartverorberend zo ultraslank door het leven te kunnen gaan. Ik heb het recept een klein beetje aangepast, door ze te versieren met geschaafde amandel in plaats van glazuur. Want ik ben lui.

Citroenkoekjes met amandel, ong. 24 stuks

100 gram ongezouten boter op kamertemperatuur

60 gram fijne kristalsuiker

geraspte schil en sap van 1 kleine biologische citroen

50 gram roomkaas (geen light)

200 gram bloem, gezeefd

¼ theelepel bakpoeder

snuf zout

2 flinke eetlepels geschaafde amandel

koekvormpjes, bakplaat met bakpakpier

Klop de zachte boter romig met een mixer, zo’n 2 minuten. Voeg de suiker en citroenrasp toe en mix nog  ca. 8 minuten tot alles zacht en luchtig is. Mix dan het citroensap erdoor en vervolgens de roomkaas. Zet de mixer uit, spatel de bloem, het zout en bakpoeder door de suikerboter, en kneed met je handen tot een samenhangend deeg. Vorm er een dikke schijf van, bedek het in huishoudfolie, en leg een half uur in de ijskast.

Verwarm de over voor op 180 graden (hetelucht 160) en bedek de bakplaat met bakpapier.  Rooster in een droge koekenpan op middelhoog vuur het amandelschaafsel lichtgoud. Pas op, dit kan opeens snel gaan. Hou apart op een schotel. Haal het deeg uit de folie, en rol met een deegroller uit tot een lap van ongeveer een ½ cm dik. Steek er vormpjes uit, herhaal met de restjes deeg, en leg de koekjes iets uit elkaar op het bakpapier. Bestrooi ze met amandelschaafsel. Bak ze ca. 15 tot 18 minuten tot de randen goudbruin zijn. Haal uit de oven, laat ze 3 minuten rusten, en dan helemaal afkoelen op een rooster.

Geef een reactie