Pittig Ding

pompoencurry

Vorige week heb ik bloemkoolsoep gemaakt met ras-el-hanout en nog wat andere vrolijke kruiden. Ik was er niet bij toen er gegeten werd maar volgens Matt hebben de meisjes huilend geprobeerd hun tong uit hun mond te trekken, vanwege ‘te pittig’. Dat leek mij schromelijk overdreven, maar ik zal iets milder aan doen in mijn niet aflatende poging vroegvolwassen eters van ze te kleien.

Het sneue was dat ze ook nog een paar happen moesten nemen om een snoepje te krijgen (ja, die tactiek gebruiken wij schaamteloos). En dat snoepje, weet u wat dat is? Een kauwvitamientje! Zei ze, schuddebuikend van de lach. Er zijn mensen die dit ronduit zielig voor onze kinderen en satanisch van ons vinden, maar dat riposteer ik door te stellen dat de mate waarin zij òns nog voor de gek gaan houden de komende vijftien jaar (en dan vooral tussen hun dertiende en zeventiende, schat ik) alles overtreffen zal. Bij elk huis wat we nu bezichtigen hou ik een schuin oog op alle slaapkamerraam/schuurtje-ontsnappingsmogelijkheden, en dat komt natuurlijk omdat ik zelf een stouterik was.

Maar je weet het nooit zeker. Een brave gymnasiaste die in het weekend bijvoorbeeld gewoon worteltjestaart voor je wil bakken schijn je zelf op een gegeven moment het liefst met een fles Apfelkorn de deur uit te willen schuiven, als je Sylvia Witteman mag geloven. Ik kan me daar weinig bij voorstellen. Ik zou haar haar vlechten op de bank, en haar geld toe geven. Zakgeld heet dat, geloof ik.

Vandaag op verzoek Indiaas. Kunt u zich voorstellen dat het heel verwarrend is voor een Brits neefje, een weekend op bezoek, als er door een groep Nederlanders gesteggeld wordt of er pizza of Indiaas besteld zal worden?

Recept voor pompoencurry met zwarte bonen.

Een flespompoen van ongeveer 800 gram, pitten en draden verwijderd, in blokken gesneden (hoeft niet, mag wel geschild)

1 blik (of die hoeveelheid gekookte) zwarte bonen

3 middelgrote aardappels, geschild en in blokjes

1 flinke ui, gesnipperd

1 stukje gember, formaat duimkootje, geraspt of fijngesneden

2 tenen knoflook, gehakt

2 theelepels gemalen koriander

2 theelepels gemalen komijn

3 kardemompeulen, alleen de zaadjes, gestampt

3 theelepels garam masala

3 eetlepels geraspte of geschaafde santen  (zo’n blok kokos)

100 gram cashewnoten, ongebrand en ongezouten

400 ml heet water

1 blokje groentebouillon

handvol verse koriander, gehakt

paar eetlepels dikke yoghurt

olie om in te bakken

facultatief, apart: 1 groene chilipeper, dungesneden

Maal de cashewnoten fijn in een keukenmachine of  met een staafmixer. Verhit de olie in een grote hapjespan of braadpan en bak de ui in ongeveer 7 minuten zacht op laag vuur. Voeg de gember en knoflook toe en fruit nog 2 minuten, en dan alle specerijen (de ingrediënten tot aan de santen). Laat dit nog een paar minuten zachtjes bakken tot je denkt dat het Indiaas ruikt. Zet het vuur iets hoger en voeg de pompoenblokken toe. Bak 2 minuten een beetje aan, schep alles uit de pan, en doe de geschaafde kokos in de pan. Vuur laag. Begin met de helft van het net gekookte water en los daarmee de kokos op. Bouillonblokje erin verkruimelen. Roer nu het cashewnoten’meel’ erdoor. Als het goed is, wordt het meteen dik en heb je de basis van de curry. Voeg de rest van het water toe tot je de gewenste consistentie hebt. Pompoen en uienmengsel terug in de pan, aardappels erbij, deksel op de pan, kwartiertje laten garen. Laatste 5 minuten de bonen erbij. Serveren met basmatirijst voor wie dat wil, en de neiging onderdrukken er een gehakte groene peper over te strooien. In plaats daarvan, een lepel yoghurt en verse koriander.

Geef een reactie