Gewoon, woensdag

slaw

Mijn  vader heeft vier kinderen ( en mijn moeder één, dan weet u het wel) maar ik kan niet garanderen dat er komende zondagochtend een liter jus d’orange over zijn bed stroomt, zoals dat a mi casa vast het geval zal zijn. De houdbaarheid van Vaderdag as we know it is eigenlijk beperkt tot het moment dat zoons en dochters de lol niet meer inzien van ’s ochtends al knuffelend met papa het bed volkruimelen, na overhandiging van een crêpepapieren frommel die afgeeft op mama’s witte lakens.

Of in de jaren daarna grover geschut wordt ingezet in de vorm van Big Green Eggs, racefietsen, of golftripjes naar Portugal moet iedereen  zelf weten. Wij pretenderen graag in de hand te houden wat we wanneer aanschaffen, en gaan vanavond op een doodnormale woensdag de oudste verblijden met een nieuw bed. Ja, omdat we die toevallig net konden ophalen bij tante Julia, maar daar verzinnen wel wat omheen. Iets met op de helft zijn van een plaskalender ofzo. Wat volgt als die vol is? Het dekbed, denk ik.

Vaderdag, Moederdag, Dierendag, Secretaressedag; het zijn in deze moeilijke tijden waarschijnlijk lichtpuntjes voor bouwmarkten, bloemisten, en dierenwinkels (secretaresses schijnen dol te zijn op rubberen kippen). Het Journaal vermeldt wekelijks op licht verwijtende toon dat er steeds minder geld uitgegeven wordt, en zal ook komende maandag teleurgesteld verslag doen van een daling in omzet ten opzichte van Vaderdag 2012. Van ellende kan een mens eigenlijk alleen nog maar koekjes gaan bakken, of zich anderszins stoïcijns in de  keuken verschansen.

De vader in ons huishouden is dol op allerhande slaw. Nee, niet ‘allerhande’ als in dat blaadje bij de blauwe supermarkt –sjongejonge, dat woord is ook gruwelijk gekaapt zeg. Wat, ‘gruwelijk’ kan ook niet meer?
We hadden het over slaw, wat natuurlijk een hilarische non-vertaling is, zeker als je het hebt over coleslaw. Janneke Vreugdenhil legt het hier voortreffelijk uit, en met haar en mijn recept tezamen krijgt u wèl een keer een hele kool op. In twee dagen.

Recept voor coleslaw, oftewel rauwe koolsalade, met blauwe kaasdressing

½ witte of spitskool, zeer fijn gesneden

1 bosje radijs, schoongemaakt en gehalveerd

1 appel in stukjes

1 handvol rozijnen of gedroogde cranberries

1 handvol walnoten voor mensen ouder dan 4 jaar

voor de dressing:

100 gram blauwe kaas, verkruimeld

2 eetlepels Turkse yoghurt

1 eetlepel mayonaise

1 eetlepel witte wijnazijn

1 eetlepel karnemelk of water

1 eetlepel honing

zout en peper

Alles mengen (dressing in een eigen kom) – je snapt het wel hè. Als het uit komt, maak deze salade dan zo lang mogelijk voordat je aan tafel gaat, en meng dan ook vast de dressing er door heen. Daar wordt de kool wat zachter van, maar anders is ie ook prima lekker. De noten strooi je dan pas op het laatste moment er over. Wij/zij hebben er geitenkaas tosti’s bij gegeten.

2 thoughts on “Gewoon, woensdag

Geef een reactie