Afterparty

quinoa tonijnsalade

Delavie gaat voornamelijk over wat ik kook, maar hoogtepunten in mijn vie zijn natuurlijk ook de keren dat ik níet hoef te koken. Op restaurant gaan – zoals de Vlaming placht te zeggen – is nog steeds mijn favoriete uitje, maar afgelopen weekend voltrok zich bij ons thuis het beste van een aantal werelden: een (bevriende) chefkok kookte, bij ons thuis, voor 16 dierbaren een fantastisch vijfgangen diner. Fêteren, onbeperkt drank, en bediend worden; leuker wordt het niet.

De chef kwam ’s middags aan met een maatje en een karrevracht verse waar, ze trokken koksbuizen aan, en toverden binnen vijf minuten met militaire precisie onze keuken om tot hun domein. Als u ooit overweegt thuis een kok in te schakelen zodat u verder onbekommerd gastvrouw of –heer kunt spelen; Jasper Kaan is your man. En nadat de wervelwind was gaan liggen, en wij de volgende dag ernstig bekaterd de peuken uit de werkkamer hadden geveegd en alle geleende bordjes weer in kranten had gewikkeld, opende ik de ijskast om daar een schat aan restjes aan te treffen. Alleen; hoe zou ik recht doen aan onder andere vier soorten cress, een bakje Puy-linzencrème, een paar ons ieniemienie bloemkoolroosjes, een kilo gewassen spinazie, een bergamot citroen en een fles paprika-vanillecoulis?

De linzencrème lepelde ik zo op. ’s Avonds maakte ik spinaziesoep, gooide daar voor een bite op het eind de bloemkoolroosjes door, en raspte er wat bergamotschil boven. Toen vergat ik er een foto van te maken dus dat recept volgt níet. Maar gister vond ik verstopt in de groentela nog wat peentjes en radijsjes, en ik had al (voor het eerst) de ‘tonijn’ van de Vegetarische Slager in huis gehaald en de groene Bonus-asperges. Niet dat die bijzonder veel smaak hebben, maar als je ze een beetje kapot grilt kan je je er nog iets bij voorstellen. Wat die tonijn betreft; in de verpakking lijkt het op een kipfilet, die je kunt snijden. Dat is niet zo, het is eerder ‘geplukt’. Ik heb mensen horen zeggen dat ze het verschil niet proeven tussen VegaSlager en het echie, maar die vlieger gaat bij ons niet op. Als je het desondanks neemt voor wat het is; een visvervanger met smaak, is het primadeluxe lekker hoor! En die paprikacoulis – daar broed ik nog even op.

Recept voor quinoasalade met No-Tuna en gegrilde asperges

quinoa voor ruim 3 personen, gekookt volgens de verpakking

¾ van een verpakking ‘tonijn’ van De Vegetarische Slager (te vinden bij o.a. Jumbo en Ekoplaza)

500 gram groene asperges, gegrild of gaar gewokt

1 rode paprika, gesneden

paar peentjes en radijsjes, gesneden

citroensap, olijfolie, zout en peper

Hoe? Gooi alles door elkaar. Voilà, it’s a salad.

Geef een reactie