Flying Solo

En toen was ie er: de eerste scheiding. Er was al een affairette langsgekomen binnen een andere kring, heuse hevige verliefdheid bij weer anderen, ergens op rechts nog knagende twijfel, maar de Grote Veertigersdans van Boem was iedereen tot nog toe ontsprongen. Die allereerste scheiding van een jaargenoot twee weken na huwelijksfeest vanwege plotseling ontdekt dubbelleven tellen we niet mee, die was hors catégorie erg.
De eerste keer in bijna twee decennia alleen haar eigen spullen in dozen stoppen. De eersten van onze kinderen die in twee huizen zullen wonen. De eerste die niet meer getrouwd zal zijn met een man die we al twintig jaar kennen. We zijn allemaal van de leg.

Dus springen we binnenkort allemaal in de auto voor een eerste avond samen aan haar nieuwe keukentafel. Hoe zal het zijn, hoe hard, hoe zacht?
En praktischer, en even terug naar die keukentafel want u kent mij; de helft van de week opeens voor maar één persoon koken – dat wordt wennen. Die keuken an sich bevoorraden, zou dat een kwestie worden van in tranen een aardappelmesje in een Xenos boodschappenmandje gooien? Of juist een niet te stoppen armbeweging waarmee je de halve Duikelman dan maar opgewonden op de toonbank keilt? Ik ging in het kader hiervan eens mijn eigen keuken essentials na. Waar kan ik niet zonder, wat gebruik ik dagelijks en wat zijn de bijzondere extra’s? Dat zou toch een ideetje moeten opleveren wat haar te geven, onze lieve knappe blonde divorcée première…

keuken basics

Dit is wat spul betreft het nulpunt van waaruit ik handel: een antislip snijplank, een ‘groot’ mes en een kleintje, 2 Microplane raspen (ja echt), een Japanse ‘box’ mandoline met nog meer raspen (yay!), een hittebestendige siliconen tang, een digitale weegschaal, en (misschien wel het allerbelangrijkst) een kurkentrekker van mijn fluïde Vindict vrienden. Dan zijn er nog wat minder fotogenieke onmisbaren,zoals in willekeurige volgorde de staafmixer met hakbekertje, de trifecta bonenmolen/espressoapparaat/melkschuimer, en de keukenmachine.

Om over de werkelijke KOOK essentials nog maar te zwijgen – de planken en lades vol specerijen, oliën, pastasoorten en pot- en blikwaar: daarover een andere keer meer!

Studiedag

sardinesalade

Omdat karma een ding is en ik op mijn zestiende iets lelijks over een vriendin heb gezegd (okee, wat ze hoorde), zit ik nu in een indoor speeltuin/ballenbak/met mintgroen plastic beklede carrousel der ellende. Nee hoor het valt heus wel mee! maar dan echt niet, al is er maar een handjevol kinderen en niet de zaterdagse 1478 of wat het maximaal toegestane aantal ook mag zijn. Vandaag is een studiedag, dat fenomeen waarvan je alleen maar leert door minstens drie keer in je leven als ouder voor een dichte schoolpoort te staan, en wat wel aardig is is dat hier dus meerdere klasgenootjes rondstuiteren en dat er prettige moeders zijn met wie het prima koffiedrinken/stukjetikken is. Verder is het voor de kinderen een apenrots als alle andere; bovenaan een kunststof glijvulkaan torenen de mannetjes en vrouwtjes die op blote voeten volgens de wetten der natuur en zweetzolen omhoog wisten te klauteren, en onderaan scharrelen wat kleinere en zwakkere exemplaren.
Bovenal ben ik blij dat de kinderen zo keihard aan het bewegen zijn; ik zie frietjes in mijn glazen bol en een lange nacht diepe slaap.

Voor een gezondere avond maken we dit. Eet er bijvoorbeeld soep bij, en brood uit de oven.

Sardinesalade met reuzenbonen en venkel

2 blikjes sardines in olijfolie (let op: op deze verpakking stond expliciet ‘zonder vel en graten’. Wel zo lekker, mocht je die niet kunnen vinden zou ik makreelfilet in olie nemen)
1 flinke eetlepel roomkaas
1 iets minder volle eetlepel sour cream
sap van een halve citroen
zout en peper naar smaak

ca. 300 gram verse, gewassen spinazie
1 venkelknol, gehalveerd, kern verwijderd, in dunne plakjes geschaafd
1 blik reuzenbonen, uitgelekt
vinaigrette van:
sap van een halve citroen
2 theelepels grove milde mosterd
3 eetlepels goeie olijfolie
zout en peper

Prak, heel simpel, in een kom de bovenste ingrediënten door elkaar, en drapeer (zeer eventueel met een ijsschep) over een salade van de onderste ingrediënten. Het kan zo makkelijk zijn.