Smetje

vegakip met aziatische kool.jpg

Één van de vele vele knappe stiefverwanten van Matt is persvoorlichtster bij Het Rode Kruis, en zit het afgelopen jaar diep in de shit. Het 3FM Serious Request thema van dit jaar is namelijk ‘Let’s clean this shit up’, waarmee aandacht wordt gevraagd voor het probleem van kindersterfte door diarree. Ze is al sinds het vorige Glazen Huis is ontmanteld bezig met het project van nu, en onder andere met Eric Corton afgereisd naar Burundi om één en ander in kaart te brengen.

Omdat dat haar vak is gaat ze supergoed om met de giecheligheid die praten over poep toch teweeg schijnt te brengen, en (ik ben trouwens helemaal de draad kwijt hoe het in dit stukje ooit weer over eten te gaan hebben) zijn ze daar vandaag  in Leeuwarden weer gestaag miljoenen aan het binnenharken om dit schrijnende probleem aan te pakken. Hoog op de agenda: handen wassen. Handen wassen handen wassen handen wassen.

Laat ik daar nou net licht obsessief in zijn. En nee, Amsterdam is geen Mutambu. Maar ik ben al sinds jaar en dag een fanatiek ontsmetter van in ieder geval mijn eigen handen en het liefst nu ook van die van mijn naasten, maar die hebben daar een wat normalere opvatting over. Smetvrees, zegt u? Tja. Ik kan wel stellen dat mijn grootste nachtmerrie bewaarheid werd toen ik in een café in Antwerpen jarig werd en de zwerver op het terras mij zijn net bespeelde mondharmonica cadeau kwam doen, “Allez, voor u, speel dan!” kirrend. Verwachtingsvol klampte hij zijn handen samen, mijn vriendin pieste in haar broek van het lachen, en als ik Selina Meyer uit HBO’s ‘Veep’ was geweest had ik gezegd : “I would rather set fire to my vulva”. (Ga dat trouwens allemaal snel kijken, want dat is grappige shit) Maar dat durfde ik natuurlijk niet. Ik deed het, na een onhandig-opzichtige poging het ding schoon te vegen, te doen verdwijnen, íets… En ik ben er nog.

Kom, laten we eten. Recept voor Aziatische koolsalade met Kipstuckjes van De Vegetarische Slager. Serieus – lekkerder dan kip. Misschien niet lekkerder dan in een perfect gegaard sappig biologisch boutje met een knapperig vet velletje bijten, maar wel echt lekkerder dan doorgaans kartonnen kipfilet.

Begin trouwens een uur van te voren met de kool, want die moet even marineren.

½ rode kool, ragdun gesneden

1 winterpeen, geschild en geraspt

dressing :

5 eetlepels sojasaus

1 eetlepel zonnebloem- of raapolie

1 eetlepel sesamolie

2 eetlepels limoensap

1 theelepel honing

1 teentje knoflook, geraspt

1 stukje gember, ter grootte van een pinkkootje, geraspt

Meng alle ingrediënten voor de dressing, hussel door de kool en wortel, en laat afgedekt een uur staan. Maak na een uur de salade af met:

1 bosui, in ringetjes gesneden

1 (punt)paprika

wat gehakte koriander

schijfje limoen

Bak dan in een paar minuten 1 pakje kipstuckjes van De Vegetarische Slager per 2 personen goudbruin in wat zonnebloemolie. Serveer met de salade en eventueel pandan- of jasmijnrijst.

 

Pittig Ding

pompoencurry

Vorige week heb ik bloemkoolsoep gemaakt met ras-el-hanout en nog wat andere vrolijke kruiden. Ik was er niet bij toen er gegeten werd maar volgens Matt hebben de meisjes huilend geprobeerd hun tong uit hun mond te trekken, vanwege ‘te pittig’. Dat leek mij schromelijk overdreven, maar ik zal iets milder aan doen in mijn niet aflatende poging vroegvolwassen eters van ze te kleien.

Het sneue was dat ze ook nog een paar happen moesten nemen om een snoepje te krijgen (ja, die tactiek gebruiken wij schaamteloos). En dat snoepje, weet u wat dat is? Een kauwvitamientje! Zei ze, schuddebuikend van de lach. Er zijn mensen die dit ronduit zielig voor onze kinderen en satanisch van ons vinden, maar dat riposteer ik door te stellen dat de mate waarin zij òns nog voor de gek gaan houden de komende vijftien jaar (en dan vooral tussen hun dertiende en zeventiende, schat ik) alles overtreffen zal. Bij elk huis wat we nu bezichtigen hou ik een schuin oog op alle slaapkamerraam/schuurtje-ontsnappingsmogelijkheden, en dat komt natuurlijk omdat ik zelf een stouterik was.

Maar je weet het nooit zeker. Een brave gymnasiaste die in het weekend bijvoorbeeld gewoon worteltjestaart voor je wil bakken schijn je zelf op een gegeven moment het liefst met een fles Apfelkorn de deur uit te willen schuiven, als je Sylvia Witteman mag geloven. Ik kan me daar weinig bij voorstellen. Ik zou haar haar vlechten op de bank, en haar geld toe geven. Zakgeld heet dat, geloof ik.

Vandaag op verzoek Indiaas. Kunt u zich voorstellen dat het heel verwarrend is voor een Brits neefje, een weekend op bezoek, als er door een groep Nederlanders gesteggeld wordt of er pizza of Indiaas besteld zal worden?

Recept voor pompoencurry met zwarte bonen.

Een flespompoen van ongeveer 800 gram, pitten en draden verwijderd, in blokken gesneden (hoeft niet, mag wel geschild)

1 blik (of die hoeveelheid gekookte) zwarte bonen

3 middelgrote aardappels, geschild en in blokjes

1 flinke ui, gesnipperd

1 stukje gember, formaat duimkootje, geraspt of fijngesneden

2 tenen knoflook, gehakt

2 theelepels gemalen koriander

2 theelepels gemalen komijn

3 kardemompeulen, alleen de zaadjes, gestampt

3 theelepels garam masala

3 eetlepels geraspte of geschaafde santen  (zo’n blok kokos)

100 gram cashewnoten, ongebrand en ongezouten

400 ml heet water

1 blokje groentebouillon

handvol verse koriander, gehakt

paar eetlepels dikke yoghurt

olie om in te bakken

facultatief, apart: 1 groene chilipeper, dungesneden

Maal de cashewnoten fijn in een keukenmachine of  met een staafmixer. Verhit de olie in een grote hapjespan of braadpan en bak de ui in ongeveer 7 minuten zacht op laag vuur. Voeg de gember en knoflook toe en fruit nog 2 minuten, en dan alle specerijen (de ingrediënten tot aan de santen). Laat dit nog een paar minuten zachtjes bakken tot je denkt dat het Indiaas ruikt. Zet het vuur iets hoger en voeg de pompoenblokken toe. Bak 2 minuten een beetje aan, schep alles uit de pan, en doe de geschaafde kokos in de pan. Vuur laag. Begin met de helft van het net gekookte water en los daarmee de kokos op. Bouillonblokje erin verkruimelen. Roer nu het cashewnoten’meel’ erdoor. Als het goed is, wordt het meteen dik en heb je de basis van de curry. Voeg de rest van het water toe tot je de gewenste consistentie hebt. Pompoen en uienmengsel terug in de pan, aardappels erbij, deksel op de pan, kwartiertje laten garen. Laatste 5 minuten de bonen erbij. Serveren met basmatirijst voor wie dat wil, en de neiging onderdrukken er een gehakte groene peper over te strooien. In plaats daarvan, een lepel yoghurt en verse koriander.

Pauze

noedelsoep vegetarisch

Ik kan er niets aan doen, die rare behoefte die ik tien schooldagen achter elkaar kan bedwingen maar waar ik één keer in de twee, drie weken aan toe moet geven: mijn dochtertje begluren op het schoolplein. Het gebeurt altijd toevallig, echt waar. Ik fiets langs, een zwerm kindjes joelt en jubelt in de vroege winterzon, ik zoek lange blonde haren op een donkerblauwe jas, ik moet remmen want er zijn vierendertig meisjes met lange blonde haren en een donkerblauwe jas aan het buitenspelen. Ik stel me dan toch maar wat verdekter op, zoekende blik, turend naar de zandbak, nee, het klimrek, nee, en dan… daar is ze. Frisse roze wangen, piekige lokken, ze rent achter een jongetje aan, ze lacht, ze kijkt verwachtingsvol en open.

Mijn meisje, van zo klein naar zo groot naar zo klein op zo’n plein.

Ik fiets snel door.

Herinneringen aan mijn eigen eerste schoolpauzes zijn vaag, minimaal. Het leeuwendeel van mijn pauzes bestond vier jaar lang uit het moment dat mijn moeder haar les(geef)boek neerlegde, haar zogenaamde jufpet afzette, en een half uurtje weer gewoon mijn moeder was. Ze heeft me leren lezen en schrijven en rekenen; buitengewoon intiem en waardevol. Engelengeduld had ze, ook wanneer ze de kindjes van de buren lesgaf die volgens mijn vader nodig eens bij een psychiater langs moesten. Dat zei hij niet achter de rug van die ouders om hoor, gewoon recht in hun gezicht, met de allervriendelijkste bedoelingen. DAT KAN DUS NIET.

Lunch vandaag – soep van restjes.

Recept voor vegetarische noedelsoep voor 1 persoon

500 ml groentebouillon

100 gram tofu

½ winterpeen of paar wortels in blokjes

beetje mihoen

1 stronkje witlof, gesneden

1 eetlepel sojasaus

1 eetlepel Thaise vissaus

1 theelepel sesamolie

1 theelepel sambal djeroek (sambal van/met limoen)

scheut citroensap

wat gehakte koriander of peterselie

1 eetlepel zonnebloemolie

Om te beginnen ga ik je vertellen waar tofu, of tahoe zoals ik het placht te noemen, lekkerder van wordt. Zoals veel dingen wordt het lekkerder van bakken in olie. Maar om dat zompige goedje een beetje krokant te kunnen bakken moet je het eerst wat droger zien te krijgen. Leg daarom de tahoe eerst gewikkeld in een schone keukendoek in een diep bord met daarop je zwaarste braadpan. Laat die pan in een halfuurtje zoveel mogelijk vocht uit de tahoe drukken. Bak het daarna in een koekenpan in de zonnebloemolie op hoog vuur rondom goudbruin. Verwarm de bouillon en roer alle ingrediënten erdoor, met als laatste de sambal. Kook nog vier minuten door tot de mihoen zacht is. Drink/eet slurpend in je eentje, als de soep nog net iets te heet is.