Niet poetsen maar lullen

aardappelzalmsalade

Afgelopen weekend was ik met vier vriendinnen feestvieren in Rotterdam. Bij elkaar hebben we 13 kinderen, en elke keer dat een willekeurige man op straat of in het café een als schalks te misverstane blik op ons wierp, voelde ik de behoefte om hem bovenstaand feit voor de voeten te werpen.  Dat was niet vaak, hoor.

Geestig ook hoe men zichzelf voor de gek kan houden. Zet ergens vijf vrouwen neer die elkaar twintig jaar kennen maar in deze samenstelling slechts één keer per jaar samen zijn, zet daar dan een kerel of twee naast, en zie hoe die binnen drie minuten oogrollend de benen nemen om het gekakel te ontvluchten. Niks gelonk of geflirt. En wij maar hippe truitjes dragen. Hoewel iedereen inmiddels wel weet dat vrouwen zich voor andere vrouwen kleden, en niet om aandacht van mannen. Manrepeller.com weleens bezocht? Birkenstocks, Uggs, harembroeken, camouflageprint in het algemeen, boyfriend jeans, Zweedse klompjes; in de ogen van de man allemaal afstotelijkheden bedoeld om van vrouwen schrikobjecten te maken. Dealbreakers – als in ‘vergeet het maar in de slaapkamer vanavond, meissie’. Girlfriend kan net zo goed wild spuitend met pepperspray over straat.

In ieder geval hadden we zelfs met een overnachting niet genoeg tijd om weer fatsoenlijk op de hoogte te geraken van elkaars doen en laten, laat staan het te hebben over die honderd andere mensen die wie graag beroddelen. Het leven blijft veranderen. De vanzelfsprekendheid waarmee we ons vroeger hele dagen en nachten achtereen in vriendschap, broederschap, gelijk een eeuwigdurend dansen onderdompelden, is verworden tot, tja, datumprikkers. Daar was niemand echt op voorbereid, vermoed ik.

Maar thuis wachtte warmte, en zachte huidjes, en banken om op te liggen. En zelfs een klein tripje naar de supermarkt, om deze zondagavond-geen-gedoe-aardappelsalade te maken.

Recept voor aardappelsalade met zalm en dingen uit de voorraadkast.

krieltjes, ongeschild, zoveel als jullie lekker vinden. Wij zijn niet zulke aardappeleters. Komisch hè, dat we dan toch aardappelsalade maken. In ieder geval doen wij het prima op ong. 250 gram

200 gram gerookte zalm, in stukjes

½ komkommer

1 pakje/zakje sugar snaps

1 blik zwarte bonen, afgespoeld en uitgelekt

1 blikje maiskorrels, uitgelekt

Voor de dressing:

2 eetlepels yoghurt (liefst beetje dikke)

1 eetlepel mayonaise

1 dessertlepel witte wijnazijn

1 volle theelepel gedroogde kervel of dille

zout en peper

Snij eventueel krieltjes bij tot gelijke grootte. Kook ze in gezouten water gaar in ong. 7 minuten, test ze met een vork. Gooi de laatste minuut de sugar snaps erbij, of stoom ze 1 minuut boven de krieltjes. Meng intussen alles voor de dressing in een grote saladekom. Voeg alle overige ingrediënten toe en roer voorzichtig de dressing erdoor. Verheug je na het eten op later op de bank, met popcorn en witte wijn.

Kindjes in Afrika

merguezsoep

Warm? Kindjes in Afrika, die hebben het pas warm. En ik kan het weten, want ik wàs een kindje, ìn Afrika. En dan hadden wij nog wel een huis van stenen met een dak, en hoefden we maar drie maanden te wachten totdat er door mannetjes die nog nooit een airco hadden gezien een batterij airco’s in geplaatst werd. Die eerste drie maanden in Zuid-Sudan lag mijn moeder de hele dag voor pampus op natte handdoeken OP bed, en sleepte zich alleen af en toe naar de keuken om zelf yoghurt of brood te maken, of weer een handdoek onder de kraan te houden. Wij hadden dus zelfs een kraan…

Die natte handdoeken hebben nogal indruk op mij gemaakt, maar zelf  was ik veel te druk met scharrelen in mijn nieuwe woestijn. Opeens had ik een aanloophondje, en twintig nieuwe vriendjes en vriendinnetjes die elke ochtend vanuit het niets verschenen. Als ik zeg ‘uit het niets’ dacht ik dat echt, want wij woonden in één van vijf verse bakstenen huizen met daarnaast een geïmproviseerde landingsbaan, en verder was er in een omtrek van kilometers geen enkel ander bouwwerk te ontwaren…

Na nog een paar maanden werd er te midden van ons dorp (die vijf huizen) nog een huisje opgetrokken, waar de aanwezige ingenieurs binnen no time een uit de kluiten gewassen koelcel van knutselden. Die was voor het bier, dat elke twee weken door een boef van een piloot met een klein vliegtuigje uit Nairobi werd ingevlogen. Al het eten en drinken werd ingevlogen, maar bier blijkbaar in zulke hoeveelheden dat er een apart huis voor gebouwd moest worden.

Trouwens, as I write is het gaan regenen, en onmiddellijk tien graden afgekoeld. Dus waar ik jullie eerst deze soep wilde opdringen onder het mom van ‘In warme landen eten ze ook gewoon warm hoor’, hoef ik er nu geen enkel excuus meer voor te verzinnen.

Recept voor surf ’n turf tomatensoep voor 4 personen. ‘Vis’ èn vlees dus, want het is geen maandag…

ca. 500 gram fruits de mer, ontdooid indien diepvries

4 à 5 merguezworstjes

1 liter bouillon

2 blikken tomaatblokjes

75 gram quinoa, koud afgespoeld

1 flinke ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, fijngehakt

1 flinke theelepel ras-el-hanout (optioneel)

1 gele paprika, in stukjes

2 wortels, in stukjes

1 handvol gehakte bladpeterselie

olijfolie om in te bakken

Neem een soeppan met dikke bodem en verwarm 1 eetlepel olijfolie op middelhoog vuur. Bak daarin de worstjes in ong. 6 minuten gaar. Haal ze uit de pan, en zet het vuur laag. Wacht een minuutje en doe dan de uitjes in de pan, in dat lekkere vet. Als dat je afschrikt lepel je er voorzichtig wat vet uit, maar hou genoeg over om ui in te bakken. Fruit die zachtjes glazig, en voeg na ong. 5 minuten de knoflook toe. Bak nog 3 minuten door. Snij intussen de worstjes in stukken van 2 cm, en hou apart. Doe de ras-el-hanout in de pan en roer een minuutje door. Voeg de quinoa toe, de tomaatblokjes, de wortel, en de bouillon. Zorg dat het zacht blijft koken. Voeg na 10 minuten de fruits de mer toe, en kook weer 5 minuten door. Zet het vuur uit, roer de paprika erdoor en strooi de peterselie erover.

Dat ruikt goed hè. Krijg je honger van? Kindjes in Afrika, …

Gewoon, woensdag

slaw

Mijn  vader heeft vier kinderen ( en mijn moeder één, dan weet u het wel) maar ik kan niet garanderen dat er komende zondagochtend een liter jus d’orange over zijn bed stroomt, zoals dat a mi casa vast het geval zal zijn. De houdbaarheid van Vaderdag as we know it is eigenlijk beperkt tot het moment dat zoons en dochters de lol niet meer inzien van ’s ochtends al knuffelend met papa het bed volkruimelen, na overhandiging van een crêpepapieren frommel die afgeeft op mama’s witte lakens.

Of in de jaren daarna grover geschut wordt ingezet in de vorm van Big Green Eggs, racefietsen, of golftripjes naar Portugal moet iedereen  zelf weten. Wij pretenderen graag in de hand te houden wat we wanneer aanschaffen, en gaan vanavond op een doodnormale woensdag de oudste verblijden met een nieuw bed. Ja, omdat we die toevallig net konden ophalen bij tante Julia, maar daar verzinnen wel wat omheen. Iets met op de helft zijn van een plaskalender ofzo. Wat volgt als die vol is? Het dekbed, denk ik.

Vaderdag, Moederdag, Dierendag, Secretaressedag; het zijn in deze moeilijke tijden waarschijnlijk lichtpuntjes voor bouwmarkten, bloemisten, en dierenwinkels (secretaresses schijnen dol te zijn op rubberen kippen). Het Journaal vermeldt wekelijks op licht verwijtende toon dat er steeds minder geld uitgegeven wordt, en zal ook komende maandag teleurgesteld verslag doen van een daling in omzet ten opzichte van Vaderdag 2012. Van ellende kan een mens eigenlijk alleen nog maar koekjes gaan bakken, of zich anderszins stoïcijns in de  keuken verschansen.

De vader in ons huishouden is dol op allerhande slaw. Nee, niet ‘allerhande’ als in dat blaadje bij de blauwe supermarkt –sjongejonge, dat woord is ook gruwelijk gekaapt zeg. Wat, ‘gruwelijk’ kan ook niet meer?
We hadden het over slaw, wat natuurlijk een hilarische non-vertaling is, zeker als je het hebt over coleslaw. Janneke Vreugdenhil legt het hier voortreffelijk uit, en met haar en mijn recept tezamen krijgt u wèl een keer een hele kool op. In twee dagen.

Recept voor coleslaw, oftewel rauwe koolsalade, met blauwe kaasdressing

½ witte of spitskool, zeer fijn gesneden

1 bosje radijs, schoongemaakt en gehalveerd

1 appel in stukjes

1 handvol rozijnen of gedroogde cranberries

1 handvol walnoten voor mensen ouder dan 4 jaar

voor de dressing:

100 gram blauwe kaas, verkruimeld

2 eetlepels Turkse yoghurt

1 eetlepel mayonaise

1 eetlepel witte wijnazijn

1 eetlepel karnemelk of water

1 eetlepel honing

zout en peper

Alles mengen (dressing in een eigen kom) – je snapt het wel hè. Als het uit komt, maak deze salade dan zo lang mogelijk voordat je aan tafel gaat, en meng dan ook vast de dressing er door heen. Daar wordt de kool wat zachter van, maar anders is ie ook prima lekker. De noten strooi je dan pas op het laatste moment er over. Wij/zij hebben er geitenkaas tosti’s bij gegeten.

Of je worst lust

chorizo rijstsalade

Matt zei laatst dat mijn favoriete schrijvers allemaal Dave of Jonathan heten. Hij stond voor de boekenkast, ik ging er naast staan, en zei dat ik niet wist waar de M van A.M. Homes voor stond, maar vast niet voor Dave of Jonathan.

De sectie David Mitchell is uitgedund sinds uitgeleend, en het tragische verlies van een gesigneerde kopie op een vlucht naar Cincinnati. Ja, daar moet je soms langs. Het was Black Swan Green. Hij had er een zwaan in getekend en ‘To Delilah – the exquisitely named’ in geschreven, en soms moet ik er nog een beetje om huilen dat dat boek nu bij een vliegveldmedewerker ligt die niet Delilah heet. Want dat is zo. Het is niet verwerkt tot wc-papier. En ik troost me dan met de gedachte dat Mary, of Carlito, of Shaundell door het lezen ervan aangespoord is om Mitchell’s volledige oeuvre aan te schaffen voor de E-reader die vast ook wel is achtergelaten.

En zo is een naam maar een naam. A rose by any other name would smell as sweet… Onze kinderen zijn bijvoorbeeld vrij volhardend in het betitelen van tofu, vis, en kip als ‘worst’. Ze weten heus wel dat dat niet klopt, en dat wrijven we ze soms een hele maaltijd lang in, maar ergens valt het in dezelfde categorie als ‘Nu ben jij de prins en ik de draak’ en dat wil niemand eigenlijk verstoren. Als ze dan echt een keer worst krijgen spatten ze zowat uit elkaar van geluk.

Vanavond een picknick maaltje. Grasveld, zandbak, koude biertjes; life is goooooooood.

Recept voor rijstsalade met wortel, chorizo, en kikkererwten. Handig als u nog van die winterpenen van afgelopen maandag af moet. En u net als ik een pallet kikkererwten heeft staan.

mooie rijst (bijvoorbeeld gemengde van de natuurwinkel, met rode en wilde rijst) voor 3 personen, gekookt en afgekoeld

2 of drie winterpenen of een bos worteltjes, geraspt

1 pakje chorizo (vleeswaren), gesnipperd, of een stuk in blokjes

1 blikje kikkererwten, afgespoeld en uitgelekt

vinaigrette van 1 deel azijn, 3 delen goede olijfolie, 1 flinke theelepel grove milde mosterd, drupje honing, zout en peper.

Mengen maar en klaar.

Toys for Boys

groentencurry

Vandaag is mijn zwager jarig. Wat hij wil voor zijn verjaardag? Ik denk iets Transformers/Star Wars-aanverwant, maar dat durft hij niet toe te geven. Hij is namelijk, ehm, ergens in de dertig geworden. En toen hij Matt een paar jaar geleden een Transformer gaf (die heeft het ook), kwam de doos in de spaken en belandde hij met een gebroken arm op de Eerste Hulp, dus dat heeft het misschien ook wel even verpest.

Intussen worstelt Matt met de hoeveelheid roze die ons huis in toenemende mate bevlekt, al beperkt die zich nu eerlijk gezegd nog tot een minimum. Een tweedehands fietsje, een broek die de deur niet uitmag zonder een rockband t-shirtje, en twee armbandjes die we altijd toevallig niet kunnen vinden. Maar vooral deerniswekkend vindt hij het vooruitzicht dat er straks geen zoon met hem zal modelvliegtuigbouwen, ridder/draak/kasteelfantaseren of Decepticonbashen, en zijn kleine Padawans natuurlijk alleen maar wijvendingen willen doen. Toch – wat de jongste betreft, is er nog hoop. Die staat vooraan als er iets radiografisch te besturen valt, en kan zowat beter dribbelen dan lopen (dat is met een bal).

Zelf werd ik als enig kind gruwelijk verwend met Barbie’s complete lifestyle, maar in mijn herinnering speelde ik net zo lief met een paar nichtjes Charlie’s Angels na. The extended version welteverstaan, namelijk een weekend lang, en dan hadden we alleen een paar gigazonnebrillen van mijn moeder nodig. En het liefst zie ik mijn kinderen nu spelen met gerecyclede Afrikaanse kralen of een houten telraam, maar het gaat natuurlijk niet lang meer duren tot de kleuterdruk ons ook voor een schap met uitgemergelde blonde speelgoedpoppen heeft staan.

Wat mijn zwager wel als verjaardagswens heeft uitgesproken: rijsttafel. En die kan ie krijgen, al beraden we ons nog op zelfgemaakt of een excursie naar Soeboer in Den Haag.  Vanavond voor we naar het feestje gaan, eerst maar een bodempje leggen met dit:

Recept voor milde groentencurry

1 flinke ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, gehakt,

stukje gember van ongeveer 2 cm, geschild en fijngesneden

1 flinke theelepel gemalen koriander

1 flinke theelepel gemalen komijn

1 flinke theelepel gemalen kardemom

1 flinke theelepel kurkuma

1 flinke snuf kaneel

Ha! Alles met een K!

2 winterpenen, in blokjes

400 gram champignons, in kwarten

1 blik kikkererwten, afgespoeld en uitgelekt

1 handvol geblancheerde amandelen, grof gehakt

1 handvol rozijnen

1 handvol gehakte verse peterselie of koriander

5 eetlepels dikke yoghurt

zonnebloemolie om in te bakken

Verhit in een grote hapjespan 2 eetlepels olie op matig vuur. Zet het vuur iets lager en bak de ui in ongeveer 5 minuten zacht en glazig. Voeg de knoflook en gember toe en bak nog een paar minuten mee. Alle gemalen specerijen erdoor, en nog een minuutje bakken. Vuur hoger en champignons in de pan. Wanneer het vocht uit de champignons vrijkomt, de blokjes peen en de rozijnen in de pan en goed doorroeren. Deksel op de pan, vuur weer iets lager, en 5 minuten laten stoven. Dan de yoghurt erbij en de kikkererwten, en weer 5 minuten verwarmen. Op smaak brengen met zout en peper, vuur uit, en de gehakte kruiden erbovenop strooien. De amandelen apart erdoor roeren als er kinderen involved zijn. Serveren met rijst, naanbrood, of, winnend makkelijk, pitabroodjes.