Kindjes in Afrika

merguezsoep

Warm? Kindjes in Afrika, die hebben het pas warm. En ik kan het weten, want ik wàs een kindje, ìn Afrika. En dan hadden wij nog wel een huis van stenen met een dak, en hoefden we maar drie maanden te wachten totdat er door mannetjes die nog nooit een airco hadden gezien een batterij airco’s in geplaatst werd. Die eerste drie maanden in Zuid-Sudan lag mijn moeder de hele dag voor pampus op natte handdoeken OP bed, en sleepte zich alleen af en toe naar de keuken om zelf yoghurt of brood te maken, of weer een handdoek onder de kraan te houden. Wij hadden dus zelfs een kraan…

Die natte handdoeken hebben nogal indruk op mij gemaakt, maar zelf  was ik veel te druk met scharrelen in mijn nieuwe woestijn. Opeens had ik een aanloophondje, en twintig nieuwe vriendjes en vriendinnetjes die elke ochtend vanuit het niets verschenen. Als ik zeg ‘uit het niets’ dacht ik dat echt, want wij woonden in één van vijf verse bakstenen huizen met daarnaast een geïmproviseerde landingsbaan, en verder was er in een omtrek van kilometers geen enkel ander bouwwerk te ontwaren…

Na nog een paar maanden werd er te midden van ons dorp (die vijf huizen) nog een huisje opgetrokken, waar de aanwezige ingenieurs binnen no time een uit de kluiten gewassen koelcel van knutselden. Die was voor het bier, dat elke twee weken door een boef van een piloot met een klein vliegtuigje uit Nairobi werd ingevlogen. Al het eten en drinken werd ingevlogen, maar bier blijkbaar in zulke hoeveelheden dat er een apart huis voor gebouwd moest worden.

Trouwens, as I write is het gaan regenen, en onmiddellijk tien graden afgekoeld. Dus waar ik jullie eerst deze soep wilde opdringen onder het mom van ‘In warme landen eten ze ook gewoon warm hoor’, hoef ik er nu geen enkel excuus meer voor te verzinnen.

Recept voor surf ’n turf tomatensoep voor 4 personen. ‘Vis’ èn vlees dus, want het is geen maandag…

ca. 500 gram fruits de mer, ontdooid indien diepvries

4 à 5 merguezworstjes

1 liter bouillon

2 blikken tomaatblokjes

75 gram quinoa, koud afgespoeld

1 flinke ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, fijngehakt

1 flinke theelepel ras-el-hanout (optioneel)

1 gele paprika, in stukjes

2 wortels, in stukjes

1 handvol gehakte bladpeterselie

olijfolie om in te bakken

Neem een soeppan met dikke bodem en verwarm 1 eetlepel olijfolie op middelhoog vuur. Bak daarin de worstjes in ong. 6 minuten gaar. Haal ze uit de pan, en zet het vuur laag. Wacht een minuutje en doe dan de uitjes in de pan, in dat lekkere vet. Als dat je afschrikt lepel je er voorzichtig wat vet uit, maar hou genoeg over om ui in te bakken. Fruit die zachtjes glazig, en voeg na ong. 5 minuten de knoflook toe. Bak nog 3 minuten door. Snij intussen de worstjes in stukken van 2 cm, en hou apart. Doe de ras-el-hanout in de pan en roer een minuutje door. Voeg de quinoa toe, de tomaatblokjes, de wortel, en de bouillon. Zorg dat het zacht blijft koken. Voeg na 10 minuten de fruits de mer toe, en kook weer 5 minuten door. Zet het vuur uit, roer de paprika erdoor en strooi de peterselie erover.

Dat ruikt goed hè. Krijg je honger van? Kindjes in Afrika, …

Black Hole Sun

ontbijtbroccoli

De titel van dit stukkie verwijst onder meer naar een lied van Soundgarden. Of een nummer, zo u het wilt, maar aangezien er altijd wel iemand is die dan “Johan Cruijff, die heb een nummer!” begint te roepen, zeg ik lied. Voor iemand die zeker in 1994, ten tijde van de verschijning ervan, niet bepaald grunge te noemen was en Nirvana maar een stel ongewassen depressievelingen vond, heb ik me de melodie heel behoorlijk ingeprent.

Dat komt waarschijnlijk omdat ik veel op de bank hing studeerde met de televisie aan, en MTV daar toen nog een perfect geluidsbehangetje bij verzorgde. Op die manier hebben de middle nineties mij muzikaal gezien zeer eclectisch overspoeld, want ik luisterde ook graag naar Frank Sinatra, ging naar Michael Jackson in de Arena, en bereidde me intussen voor op een toelatingsexamen Klassieke Zang aan het Conservatorium. (Afgewezen).

Nu ben ik oud en kan ik berusten in het feit dat ik het liefst naar schurende countrymuziek luister, en singer-songwriters uit voorbije decennia. Ik las ooit een quote van Katja Schuurman: “Eigenlijk ben ik een beetje blijven steken in Simon&Garfunkel”…I feel her. Maar ik sta open voor suggesties! Graag hapklaar te vinden/kopen, niet té populair, en niet te veel lucht bij de damesstemmen. Daar kan ik altijd maar één nummertje naar luisteren.

O ja, en black hole sun refereert ook aan mijn gemoedstoestand. Tot vorige week had ik het ontzettend druk, stoeide ik met deadlines, had ik stukjes te schrijven tot diep in de nacht, en balanceerden we uiterst behendig alle bordjes met daarop kinderen, werk, feestjes, en… nou ja, meer lukte niet. En nu – is alles af. En zit ik een beetje in een zwart gat. En de zon schijnt. Dus…

Maarrrrr; dat betekent ook dat er tijd is om iets te ontbijten of lunchen waarvoor een pan op vuur vereist is! Sinds ik doordeweeks brood eigenlijk alleen nog maar aan de kinderen en de eendjes geef (Matt heeft op kantoor zijn eigen koolhydraten-nest, met donuts en al) is het soms puzzelen hoe mezelf toch zo vol te stouwen dat ik niet de hele dag om ga van de honger. Nou, hiermee kom ik een aardig eind op weg.

Lauwwarme salade van broccoli en reuzenbonen voor 1 volwassen mens

1 stronkje broccoli, in roosjes verdeeld en gewassen. Niet de stronk weggooien hè! Gewoon schillen en in plakjes snijden.

1 blik reuzenbonen, afgespoeld en uitgelekt

stukje Parmezaanse kaas

2 eieren        

1 eetlepel goede olijfolie

 zout en peper

 

Stoom de broccoli in een paar minuten beetgaar. Kook intussen de eieren halfzacht (halfhard). Doe de broccoli en de bonen in een kom waar je graag uit eet, prak de eieren er doorheen. Rasp de kaas erboven en besprenkel en bestrooi met olie en zout en peper. Tout simple, maar soms moet iemand het even voor je opschrijven, toch?

Retox

crostini

“Hallo buren! Wij hebben onverwacht gasten en een nijpend witte wijntekort. Iemand een flesje te leen?” sent from my iPhone [dronken]at 22:07.

Dit was thuis een week geleden op wat begon als een brave, niksige zondagavond, nadat er door een gezelschap van vijf welgeteld 1 fles Champagne, 3 flessen wijn, een sixpack Grolsch, een halve fles eau de vie, wat zelfgebrouwen pruimenstook en een restje vodka waren weggezet – na het eten. Ik had de onaangebroken fles port uit Matt’s geboortejaar al op tafel gezwierd (ik blijf het proberen) maar die moffelt hij altijd weer weg, uit de klauwen van zijn drankzuchtig vrouwmens.

Goddank antwoordde er niemand (op tijd) op dat bericht en eindigde daar onze zondagavondbinge (niet te verwarren met bingo), want de week moest toen nog beginnen. En Jezus, dat wàs me er één.  Opgerakeld oud zeer, sprankelende beloften, iets te huilen en iets te vieren; u roept, wij draaien. En zo kreeg ik zondagavond al het vermoeden dat ik het deze week met mijn reguliere doordeweek-geen-alcohol-en-weinig-suiker-en-koolhydratenbeleid wel kon schudden. Overigens eindigt voor mij die ‘werk’week donderdag om 17 uur want ik heb toch geen werkweek.

Dus dronk ik líters wijn, at ik die cake van afgelopen maandag, frambozen-meringuetaart van Holtkamp, chocoladetaart, rode wijnsorbet, goed brood en pasta – de hele week door. Hoogtepunt: donderdagavond Marius en een briljant inleidinkje bij het naastgelegen Worst, namelijk een kummelcrostino met lardo, venkel, en parmezaan. Daar dronken we Grüner Veltliner bij, want dat hoorde zo. Leest u overigens die goeie stukjes van Huib en Evelijn op Elle Eten.nl al? Bijzonder geestig ‘GruVee’ relaas.

En omdat ik deze week in stijl ga afsluiten heb ik die crostino vanmiddag nagemaakt, met nog meer lekkers. It’s a damn shame dat ik zelden brood eet, ‘cause I make a mean sandwich.

3 dikke sneden goed brood

half ons gesneden grillspek of Zeeuws spek

halve venkelknol, dun geschaafd op een mandoline

stukje pecorino (ik had geen Parmezaan)

kleine theelepel komijn (ik had geen kummel), grof gestampt of gevijzeld

flinke theelepel azijn

3 flinke theelepels olijfolie

zout en peper

Maak in een kommetje een simpele dressing van de olie, azijn, komijn, zout en peper, en roer de venkel erdoor. Beleg één snee brood (getoast of niet) met spek en drapeer daar een beetje leuk de venkel overheen. Rasp er de kaas boven. Dan:

1 rijpe avocado, geprakt met een paar druppels olijfolie en citroensap

ca. 50 gram zachte geitenkaas

Rooster de tweede snee brood. Smeer er dik de avocado op, en verkruimel de geitenkaas erboven. Bestrooi met zout en peper, en druppel er nog wat olie overheen. En nu nog:

half ons pekelvlees

1 eetlepel gekookte zuurkool. Dit haal je uit een potje, ik verbied je een half uur zuurkool te gaan staan koken voor een broodje.

Milde, grove mosterd

De derde snee brood beleg je met het pekelvlees. Nuke de zuurkool 30 seconden in de magnetron, leg het op het vlees en besmeer dik met mosterd. De mosterd kan natuurlijk ook op het brood, maar ja, dan zie je er niks van op de foto hè. En nu ga ik met een glas wijn bij de hand spaghetti aglio olio maken. Morgen weer de zweep d’r over…

Je bent zelf een zandloper

linzensalade

Er is een snotjong van 26, arts en onderzoeker, die op dit moment grotendeels bepaalt hoe mijn leven er uit ziet. Ik denk namelijk best wel de hele dag en een deel van de nacht aan eten. Wat en hoe het te maken, in welke winkel of welk restaurant het te verkrijgen, of de kinderen het zullen vreten…

Deze Kris Verburgh beweert over zijn boek De Voedselzandloper  dat dit NIET het zoveelste dieetboek is (dat hebben we eerder gehoord), dat je dat natuurlijk eerder hebt gehoord, dat je gerust kunt ontbijten met zwarte chocolade, en min of meer dat havermout God’s geschenk aan ons allen is. Brood, aardappels en pasta: uit den boze.

Het lullige (om toe te geven) is dat ik zelf eigenlijk al ongeveer zo leef; weinig koolhydraten, veel groente, heel veel wijn (oh zegt ie dat niet?). Maar mijn gebroed, daar prop ik natuurlijke elke volkoren vezel in die me lukt, en ook Matt wil, volkomen begrijpelijk, niet helemaal om. Dus hoe kook ik? Veelal in de deconstructie-methode; pastasaus door de pasta voor hun, door opgewarmde kikkererwten voor mij. Stamppot met worst voor hun, andijvie met worst en linzen voor mij. Avondeten is het probleem eigenlijk niet. Moeilijker: wat te lunchen als je godverdomme twee minuten hebt, of in de AH To Go staat, of met twee peuters door Artis zeult. Tja, eigenlijk niets. Je zal het allemaal Beter Moeten Regelen. ’s Ochtends plannen dat je tien minuten extra neemt om iets in elkaar te flansen, planken vol Tupperware gereed hebben, plastic vorken in keukenpapier wikkelen, kortom, gezeik. Hierover beklaagden vriendin S. en ik ons gisteravond terwijl we reep na reep Lindt’s Crème Brûlée en Tony Choco-Limiteds wegwerkten. Ja hé, het was zondag, het moet wel leuk blijven.. Dus een paar dagen per week doen wat de dokter zegt – en in het weekend brood van Niemeijer, echte chocola, romige risotto’s, en wijn van Evelijn.

 

Over Evelijn(en Huib) later meer! Nu:

 

Lunch om mee te nemen;  salade van linzen, wortel, tomaat en geitenkaas.

4 à 5 flinke lepels linzen uit blik, afgespoeld

handvol cherrytomaatjes, gehalveerd

2 wortels in dunne plakjes (geschaafd)

2 à 3 eetlepels zachte geitenkaas of feta, verkruimeld

1 eetlepel pompoenpitten

1 eetlepel olijfolie

peper en zout naar smaak

 

Doe alles in een plastic meeneembakje en schud. Als je nog 45 seconden hebt voordat je de trein moet halen/geduld op is kan je er nog een dressing over doen van

1 eetlepel tahin

1 halve eetlepel citroensap

evt paar druppels water als de tahin stevig is