24 Uur met… mezelf

pompoen en spruiten

Ik bevond me zowaar 24 uur TOUTE SEULE! He-le-maal alleen. Eerst heb ik een beetje de hangveertiger gespeeld in de binnenstad, winkeltje hier, cafeetje daar, laverend tussen 200 toeristen per 10 vierkante meter. Toen zijn er oesters en Chablis naar binnen gewerkt en daar kreeg ik honger van, dus met een dikke karbonade en een beschaafd flesje wijn toog ik huiswaarts. Er waren nog wilde plannen omtrent een late bioscoopfilm, maar het vooruitzicht ’s nachts in de regen terug te moeten fietsen hield me op de bank voor een ongelooflijk sterke O.J. Simpson docu.

Vroeger was ik altíjd alleen. Niet zielig (soms wel), gewoon gewend om dagen achter elkaar alleen maar voor mezelf te hoeven zorgen. En dan hing ik ook eindeloos in de stad, en was ik een geweldige stuwer van de nationale economie. Nu vast ook, alleen wordt het merendeel van de uitgaven tegenwoordig verdeeld in saaie verantwoorde! kinderpotjes gelabeld sportclub/supermarkt/verstandig schoeisel.

Ook at ik nul groente dit etmaal. En morgen, wanneer ik weer zin heb om de oven aan te zetten, maak ik onder andere dit:

geroosterde spruiten en pompoen met kardemomyoghurt

Ik zou zeker een hele zak spruiten gebruiken (je bent ze nu toch aan het schoonmaken) want de rest kan je prima morgen opeten, en wellicht heb je de onderkant van deze flespompoen nog. De Delavie keuken is bijzonder anti-weggooien maar dat hadden jullie vast al door. De dochters kijken me tegenwoordig met empathisch bijna-betraande ogen aan wanneer ik onverhoopt toch eens een geel geworden stronk broccoli in de prullenbak moet kieperen.. “Dat vindt je vervelend hè mammie?” (Okee ik maak er ook een beetje een showtje van)

1 zak spruiten (deze begonnen zogenaamd paars, ze zijn niet rot), schoongemaakt en gehalveerd
de onderkant van een flespompoen, hoeft niet geschild, pitten verwijderd, in dunne plakken
olijfolie (niet je beste)
1 eetlepel sesamzaad
4 eetlepels volle yoghurt
1 klein teentje knoflook
1 dessertlepel citroensap
2 theelepels gemalen kardemom (poeder)
zout en peper

Verwarm de oven voor op 200 graden. Hussel op je grootste bakplaat (indien gewenst bedekt met bakpapier) de groenten met 1 a 2 eetlepels olijfolie, zout en peper naar smaak, en schuif iets boven het midden in de oven. Rooster ca 20 minuten, strooi dan het sesamzaad erover en zet nog ca 5 minuten terug tot alles mooi goudbruin ziet. Rasp intussen het teentje knoflook boven een kommetje met de yoghurt, en meng met citroensap, kardemom, en zout en peper naar smaak. Dat raspen gaat het best met een Microplane fijne rasp en let op je vingers, dit gaat razendsnel.

Fly Away

chorizo bimi rogge

Morgen vliegen, en laat ik nou echt dol zijn op reizen door de lucht. Op alles eromheen ook, en dan vrij specifiek vliegvelden. Liefst ben ik daar uuuuuren van tevoren en bepotel ik elk product in de tax-free winkels, ga ik drie keer koffiedrinken en zes keer plassen, twijfel ik intens of dìt dan het moment is om een keer naar McDonald’s te gaan, lees ik een glimmend wijvenblad oftewel blader ik door honderddertig advertenties, en koop ik troepjes als speelkaarten en zaklampjes.
Maar niemand in dit gezin wil daaraan meedoen, dus mijmer ik over vergane tijden toen ik nog wel eens alleen vloog, of met de vriendin met ik wie ik steevast een dikke lik La Mer gezichtscrème uit de testerpot over m’n hele smoel ging smeren. Dat spul is zo duur dat je voor de prijs van een paar potten ook een kleine auto zou kunnen kopen. In m’n eentje durf ik dat niet.

Hee, weet je nog dat je rogge had gekookt?! Daar gaan we nu de rest van gebruiken!
Heel simpel. Lunch voor twee.

1 kopje gekookte rogge per persoon
klontje boter
1/2 droge chorizo, ontveld en in kleine blokjes gesneden
1 bosui, in ragfijne ringetjes
1 bakje bimi
2 handenvol kleine tomaatjes
je beste olijfolie

Smelt de boter in een koekenpan op middelhoog vuur. Bak de chorizo in de pan tot je bruine randjes ziet. Schep met een schuimspaan uit de pan en laat uitlekken op keukenpapier. Zet het vuur laag en voeg het wit van de bosui toe, fruit 2 minuten. Voeg bimi toe, draai het vuur iets hoger, bak tot de bimi gaar is en bak dan nog 1 minuut de tomaatjes mee. Vuur uit, nog even omscheppen met de rogge, het groen van de bosui, zout en peper naar smaak, en op de borden licht besprenkelen met olijfolie.

Vla

pompoenroggesoep

Ik had één volbloed oma, en die was Indonesisch. Verder stroomde er Nederlands, Creools, Duits, Chinees, Belgisch en nog meer Indonesisch bloed door mijn grootouderkwartet, en zo kon het Matt (die eruit ziet als de posterboy for English Heritage) en mij gebeuren dat ik een dochter baarde met geen zichtbaar spoor van mijn donkere genen. Haar kleur is vanille/framboos dubbelvla net niet helemaal door elkaar geroerd, ze heeft haar als tarwe in een gouden zomer, en ogen spijkerbroekenblauw. Voordat ze mama kon zeggen werd me steevast gevraagd of ik de au pair was, en heb ik een aantal keer de grap gemaakt dat we haar hadden geadopteerd uit Zwitserland waar de kindjes het zo moeilijk hebben. Toen kwam de tweede dochter en die zat precies in het midden: vanille/hopjesvla, met herfstbladkoperen krullen en ogen als een november boswandeling. Dit maakte het voor mensen niet makkelijker, bleek. “Zussen?” zie je ze vaak verbijsterd denken, met vermoedelijk aanvullende vragen over de mogelijke scheidingsperikelen achter dit samengestelde gezin. Die zijn er niet. Ze zijn helemaal van ons twee, ik was er zelf bij.

Ze eten ook goed multinationaal (waarbij juist die blonde op deze prille leeftijd sambal al weet te waarderen) maar soms smachten ze net als wij naar aardappelen, groente, vlees en dan niet in een roti. Dus hebben we Sinterklaas dit jaar gedoopt tot andijviestamppot-avond, en zullen we tot in lengte van dagen in ieder geval één keer per jaar aan tafel de Nederlanders onder onze voorouders eren. Goed geïntegreerd hoor guys, als ik die kleintjes zo zie.

Maar stamppot ziet er niet uit op de foto, dus maken we nu soep.
Ik probeer allerlei granen uit, want je moet toch elke dag eten. Zo kwam ik laatst thuis met rogge, in de natuurwinkel te vinden in de omgeving van rijst. Dat moet flink lang weken en dan flink lang koken, maar je bent heus wel eens thuis. Een avond te voren spoel je die rogge en zet je het weg in een pan water, en dan ga je gewoon naar bed. De volgende dag vind je ook wel ergens veertig minuten om die pan op het vuur te hebben staan, en vervolgens kan je die gekookte rogge dágen bewaren en er meerdere gerechten mee maken.

Bijvoorbeeld Aziatische soep met pompoen en rogge.

De basis voor deze soep ontleen ik aan Jamie Oliver’s tv-programma In 15 Minuten, waar ik naar keek tijdens buikspieroefeningen. Ik doe uitsluitend buikspieroefeningen terwijl ik kookprogramma’s kijk want anders is het niet vol te houden en tegelijkertijd  weet ik alleen dan waarom ik ze überhaupt doe. Het is een prima ‘bouillon’, maar helaas kwam de jongste er na twintig keer eten achter dat er pompoen in zit en nu doet ze er een beetje knorrig over.

Haal maar vast je keukenmachine met raspschijf tevoorschijn, en het staafmix/hakbekertje. Verder:

het wit van een paar bosuien
1 flinke teen knoflook, gepeld
3 blaadjes djeroek peroet, oftewel het blad van kaffir limoenen. Te vinden bij de Aziatische toko
3 eetlepels sojasaus
1 eetlepel vissaus
het sap van 1 limoen
de stelen van een half bosje koriander

1 liter groentebouillon
de ‘hals’ van een flespompoen, ongeschild
2 eetlepels gekookte rogge per persoon
het groen van een bosui, schuin gesneden
de blaadjes van dat halve bosje koriander, gehakt
rood pepertje voor wie wil, gehakt
1 gekookt ei per persoon

Maal de bovenste ingrediënten fijn tot een prutje met de staafmixer in het hakbekertje. Rasp de pompoen tot slierten in de keukenmachine. Zet een pan met dikke bodem op laag vuur en voeg het prutje toe. Laat even fruiten, voeg bouillon toe en de pompoen. Laat 10 minuten koken tot de pompoen zacht is, voeg rogge toe, verdeel over kommen en garneer met ei, bosui, koriander en peper.
Volgende keer aan de slag met de rest van de rogge!

kopenkopenkopen

merguezchili

Ooooh ik voel het opkomen, de december koopstress. Als je een ongelimiteerd budget hebt kun je natuurlijk online door de goop gift guides struinen en voor je schoonvader bijvoorbeeld een party yurt ja yurt van 8300 dollar onder de kerstboom schuiven, maar ik zoek het eerder aan de zuunige kant van een geeltje. [Hoe heet geld tegenwoordig? Heeft deze contactloosgeneratie nog namen voor een joet, een meijer, een rug?]
Voor de kinderen is het dit jaar dubbel feest omdat we Kerst om en om in Londen vieren en ze nu na Sinterklaas dus ook nog kunnen rekenen op schaamteloze verwennerij van Engelse zijde. Ikzelf verheug me op Christmas dinner waar nooit een millimeter van afgeweken wordt, waardoor ik nu al weet dat ik om tien uur ’s ochtends aan de sherry zit en om negen uur ’s avonds in een kaascoma glij.
Dat wordt een mooie beloning voor de uren die ik deze weken vertwijfeld ga doorbrengen in speelgoedwinkels, boekwinkels, keukenwinkels en kledingwinkels want ik ben nog net niet helemaal van stenen winkels genezen. Een schoenwinkel deed laatst een goeie poging door me voor de kat z’n korte achternaam naar drie filialen te sturen waar mijn maat toch óók niet bleek te liggen (zelfs na bellen!) maar nog steeds hou ik spullen liever even in m’n handjes voordat ik ze koop want ik ben diep van binnen en een beetje van buiten reuze ouderwets.

Zullen we koken?
Dit is lekkere chili con merguez, met reuzenbonen en pita’s.

Voor 2 grote en 2 kleine mensen:

ca. 500 gram merguez of andere pittige worstjes
1 blik reuzenbonen
1 blik tomaatblokjes
1 ui, gesnipperd
2 tenen knoflook, gehakt
olijfolie om in te bakken

ca. 2 pita’s per persoon
goeie olijfolie
2 theelepels oregano
1 theelepel paprikapoeder
snuf zout

2 rijpe avocado’s
bekertje sour cream

Snij de worstjes in de lengte met een scherp mes open maar niet door, en schraap met een lepel de vulling eruit. Ja dat is best een beetje gedoe… Bewaar alleen de vulling. Verhit een hapjespan op middelhoog vuur en bak daarin het vlees in ca. 8 minuten gaar. Schep met een schuimspaan het vlees uit de pan en laat uitlekken op een bord met keukenpapier. Draai het vuur lager en fruit de ui in het overgebleven vet in ca. 7 minuten glazig. Voeg knoflook toe en bak nog 3 minuten, en dan de tomaatblokjes erbij. Paar minuutjes laten pruttelen, terwijl je de pita’s open en plat doormidden snijdt. Rooster de helften. Doe het vlees terug in de pan met tomaat en roer de bonen erdoor. Meng in een kommetje de goeie olie, oregano, paprikapoeder en zout en bestrijk de geroosterde pita’s ermee. Leg ze op elkaar en snij in punten. Schil de avocado’s en snij ze in blokjes. Serveer de chili in diepe borden met de pita’s, avocado en sour cream.

Preek

noedels

In de klas van mijn oudste dochter zit een jongen die haar af een toe een tik of een stomp geeft. Ik ga daar heel slecht op maar weet mezelf zodanig te beheersen dat ik daar op een open, beschaafde manier met zijn moeder wanneer nodig een gesprekje over voer. In mijn verbeelding heb ik de politie al op ‘m af gestuurd want, in de woorden van mijn slimme schoonmoeder: “Als moeder hoor je een tijger te zijn. Een domme, domme tijger. Dat is je taak” maar IRL beperkt het zich nog tot nu en dan wat ernstig overleg op het schoolplein.
Ik heb hier wel eens beschreven hoe ik in groep 7 een klasgenoot die mijn mamaatje beledigde te lijf ben gegaan met een (heel flimsy) schaakbord en DAT MAG NATUURLIJK NIET, dus mijn dochters prent ik nu de wijze les in dat praten alles op kan lossen. Praten praten praten. Zelf praat ik soms iets te lang door tegen ze want ik ben nogal langdradig van stof, en omdat ze nog niet zo ontwikkeld zijn dat ze zo’n handig onzichtbaar gordijn over hun ogen kunnen trekken, kijken ze dan gewoon weg of gapen in mijn gezicht.
Dat vind ik helemaal niet erg, zeg ik nu groots, want ik hou toch wel van ze en dat laat ik ze onder andere merken door voor ze te koken. Dit bijvoorbeeld:

noedels met garnalen, taugé, en pinda’s

Voor 2 grote en 2 kleine mensen:

250 gram noedels
ca. 400 gram garnalen (ik gebruik hier schoongemaakte)
150 gram taugé, in vergiet afgespoeld met kokend water
1 rode paprika in reepjes
200 gram sugar snaps, gewassen en evt. schuin gesneden
2 tenen knoflook, gehakt
1 grote handvol pinda’s
1 limoen in partjes
2 eetlepels arachide- of zonnebloemolie
flinke pluk koriander, gehakt

meng als marinade in een kom:
5 eetlepels sojasaus (‘gewone’, zoute)
2 eetlepels vissaus
1 eetlepel rijstazijn
1 eetlepel sesamolie
2 theelepels honing

ook lekker erbij, wel pittig: klein sausje van 1 flinke eetlepel gochujang (Koreaanse chilipasta) losgeroerd met 1 eetlepel limoensap

Kook de noedels gaar zoals aangegeven op de verpakking. Giet af en zet opzij. Rooster in een droge koekenpan de pinda’s tot ze licht beginnen te kleuren. Hak ze grof. Verhit in een grote wok of hapjespan de olie op hoog vuur. Bak de garnalen ca. 4 minuten tot ze roze beginnen te kleuren, gooi de sugar snaps erbij en blijf flink husselen. Na een minuut de paprika erbij, husselen, knoflook, nog een minuutje, dan de taugé, de noedels en de sojamarinade. Goed mengen, vuur uit. Bestrooi met de pinda’s en koriander.

Oma

Wanneer ik dit het net op knal, weten we binnen 12 uur of Trump of Rodham Clinton president van de Verenigde Staten is geworden. Daarna zijn deze zenuwen achterhaald, is het nieuws niet meer nieuw en het vergankelijke van dit moment gevangen in verse werkelijkheid.
Ik kauw uit angst op m’n mouwen.
Mijn stijgende verbijstering maandenlang geaccelereerd is er nu sprake van planeren, van verontrusting die zich geëleveerd voortbeweegt. Waar landt dit?
Mijn fascinatie voor Amerika is zo groot, ik ben deels opgevoed door Amerikanen en ik wil er altijd altijd naar toe. Waar mijn echtgenoot zich droomvakanties voorstelt aan Bountystranden of met tig vrienden in Toscaanse villa’s, denk ik alleen East Coast of West Coast?

Ik bid niet, ik heb gister nog tegen mijn dochter gezegd dat wij de Bijbel beschouwen als een geweldig sprookjesboek, maar vannacht ga ik iets of iemand stilletjes smeken het juiste te laten gebeuren. Want morgenochtend wil ik mijn dochters kunnen vertellen dat een oma net de machtigste persoon op aarde is geworden.

Next step? Michelle for President.

Pionieren

Zoete aardappel zwarte bonen

De trailer van de nieuwste Vinterberg film over het leven in een commune belooft een hoop ellende voor desbetreffende commune, en gelukkig is dus het vierde vriendensetje in onze straat laatst gewoon in een eigen huis getrokken. De situatie blijft hoogst vrolijk/opmerkelijk.
Vriendenset A hoorden in 2013 tijdens een gezamenlijke vakantie in Frankrijk dat de koop doorging van een huis in Amsterdam Noord, in een wijk die ik in plaats van Young and Upcoming na drie jaar nog steeds Old and Dying noem (met de toevoeging dat het één het ander niet uit hoeft te sluiten). Wij gingen gauw kijken nadat ze verhuisd waren, werden stikjaloers van de tuin maar fietsten weg al mompelend dat wij nóóit in Noord zouden gaan wonen. 10 maanden later woonden we bij ze in de straat. 5 maanden later: vriendenset C (voor het gemak waren wij B), naar het huis recht tegenover A. En nu 1,5 jaar later, volgt set D. Dat is toch GEESTIG?!

Dus nu hebben we gezellig allemáál last van het feit dat er in de wijde omtrek geen fatsoenlijke espresso macchiato te vinden is (we proberen het maar thuis), en geen ambachtelijke wijn/kaas/worst/burgerboer. Maar het komt natuurlijk allemaal goed. En het belangrijkste, het allerallerbelangrijkste is er: een bibliotheek voor de kleintjes.
Mijn bibliotheekobsessie heb ik hier eerder besproken, en ik zat dan ook te juichen toen van school het verzoek kwam of ouders zich wilde aanmelden om te helpen met de schoolbieb. IK!IK!IK! schreeuwmailde ik, met de vraag of ik groep 8 al aan Jonathan Franzen mocht laten wennen. Kindjes, maak de borst maar nat, and book up.

Zullen we gewoon nog zo’n gekke bowl doen?
Geroosterde zoete aardappel met zwarte bonen en peterselievinaigrette dan.

2 zoete aardappels, in blokjes gesneden (schoongeboend met schil mag, hoeft niet)
1 blik zwarte bonen, uitgelekt
150 gram feta
2 handenvol gewassen spinazieblaadjes, grof gehakt
1 eetlepel gewone olie
paprikapoeder

Voor de vinaigrette:
1/2 bos platte peterselie, schoon en droog
2 eetlepels citroensap
4 eetlepels goeie olijfolie
1/2 teen knoflook, geraspt
zout en peper naar smaak

Rooster de zoete aardappel ca. 20 minuten tot de randjes beginnen te kleuren op 200 graden na licht besprenkeld en bestrooid te hebben met de olie, paprikapoeder, peper en zout. Meng met de zwarte bonen, spinazie en verkruimelde feta en hussel met de vinaigrette, die laat zich het best mengen met een staafmixer.

ik ga als…

spaghetti andijvie

De komende maand duik ik voor werk twee keer de verkleedkist in. Zo mag ik de ateliers van de fine fleur der Nederlandse kostuumdames natuurlijk niet noemen, maar toch. Terwijl de kinderen regelmatig stilletjes boven rondscharrelen en dan beneden komen als elf (oudste dochter) of Darth Vader (jongste dochter), heb ik zelf nog nooit een rol gespeeld in kostuum-kostuum. En nu: stewardess, bam, politieagente, bam. Wederom rollen van het kaliber nies-en-je-mist-me (althans, als je doorgaans 90 seconden niest) maar wel mèt tekst, dus blijkt maar weer mooi dat die vier jaar toneelschool niet voor niets waren! [Hier past zo’n emoticon die lacht en huilt tegelijk]

Vooral die politieagente wakkert wat meligheid bij me aan, en het eerste wat ik aan de dame van het castingbureau vroeg was “Okee maar wel een gewone agent toch, geen stripper-agent?”…”Nee joh!” lachte ze me uit/toe.

Ga ik dus -godver- toch weer een week geen pasta eten, al lijken beide uniformen me heel degelijk en van robuust verhullende stof gemaakt. De rest van het gezin zal sowieso nergens last van hebben, en eet bijvoorbeeld dit:

Spaghetti met worst, andijvie en uitjes voor 1 volwassene en 2 kinderen want 1 andere volwassene eet sla

220 gram droge spaghetti, volkoren als je wil

2 flinke braadworsten of 3 kleinere

300 gram andijvie, gesneden

250 gram cherrytomaten, gehalveerd

4 sjalotten, gepeld en in dunne ringen gesneden

Olijfolie om in te bakken

1 flinke theelepel mosterd

We werken met drie pannen tegelijk; je kunt het. Hapjes-, koeken- en ruime kookpan. Begin met de sjalotten in de koekenpan. Laag vuur, 2 eetlepels olie, neem gerust 20 minuten om ze mooi te laten caramelliseren. Braad de worsten in de hapjespan op middel-laag vuur in 2 eetlepels olijfolie goudbruin en gaar, in ca. 15 minuten. Doe de laatste 3 minuten daarvan een deksel op de pan, om wat stoom/vocht te genereren. Kook intussen in de laatste 8 minuten de spaghetti in gezouten, ruim water. Schep vlak voor het eind voorzichtig een mok kookwater uit de pan. Haal de worsten uit de pan, snij in dikke plakken en houd warm op een bord onder alufolie of  deksel. Doe de cherrytomaten in het braadvet en zet het vuur hoog. Roer ca.1 minuut om. Giet de helft van de mok spaghettiwater en de mosterd in de pan, en roer de aanbaksels los. Doe de andijvie in de braadpan bij de tomaten en schep op hoog vuur kort om, tot ietwat geslonken. Afgegoten spaghetti erbij, worst, uitjes, zout en peper erover en klaar.

Praatje ander Plaatje

Ook deze column verschijnt binnenkort op die eerder genoemde site; een nieuw schrijverscollectief. Alleen met de foto’s zit ik nog wat te klooien. Betekenend: ik heb geen scherpe foto van het resultaat. Dus ik beloof de kakicake nog een keer te maken en er dan een Delavie waardige foto van te schieten voordat de koek, de cake, het brood op is. Tot die tijd een foto van een… ehm, tja, wat vinden jullie leuk? Zullen we een tip doen voor een kindertraktatie die door de gezondheidskeuring van school komt? En die verder NIETS TE MAKEN HEEFT met mijn verhaal ònder de foto? Want ik run hier geen tent met kindertraktatietips ofzo.

IMG_8306

Nou, die spreekt voor zich. Waar waren we gebleven?

Ik prijs mezelf dolgelukkig omringd door vrienden die in ongeveer alle vloeistof naast de liters water die ik tot mij neem, voorzienend zijn. Dat zijn wijn en koffie en thee. Ik zou niet weten wat ik verder nog moet drinken. Ik heb van 1993 tot 1998 een oceaan aan bier gedronken zodat ik een leven lang vooruit kan, en  met de jaren is het schrandere zelfinzicht gekomen dat sterke drank iemand in me losmaakt die doet denken aan een depressieve hyena met braakneigingen. En dat ik daar niet heen moet willen.

Dus! De twee vrouwen die mede hebben verklaard dat ze het een goed idee vonden dat ik met Matt trouwde, mijn illustere getuigen, vertegenwoordigen meer of minder toevallig de (niet economische) liquide componenten in mijn leven. Evelijn heeft samen met Huib wijnbedrijf Vindict, met een kek kies-systeem en o.a. een scala aan Duitse en Oostenrijkse wijnen die ik dus retelekker blijk te vinden. Talitha heeft sinds kort April.Tea, partner van (sinds lang) Bocca Coffee en ik zit hier schaamteloos reclame te maken want het is allemaal effing goed spul.

Vindict zelf heeft ontzettend goeie wijn-spijs tips, gebundeld in het boekje Smaakstof alsook op hun site te vinden. Voor April.Tea heb ik laatst een cake/‘bread’ gemaakt met kakifruit, ofwel sharonfruit, ofwel persimmon in het Engels, want voor je vrienden doe je alles. Talitha wist me te vertellen dat het goed samen gaat met haar herfst Oolong dus ik ging aan de slag. Dat ging zo: ik liep tegen een doosje kakifruit aan in de supermarkt. Ik kocht het. 5 weken later waren er 4 van de 7 rijp genoeg om iets mee te kunnen. In die 5 weken had ik genoeg tijd gehad om ‘persimmon’ een beetje te zitten Googlen, en had ik van David Lebovitz geleerd dat een onrijpe kaki een vieze kaki is. Omdat David in mijn ogen niets fout kan doen, heb ik me bijna geheel gehouden aan het James Beard recept op zijn site.

Wel heb ik de hoeveelheden gehalveerd want Lebovitz’ recept  is voor 2 cakes en ik had me mentaal ingesteld op 1. Waardoor ik achteraf met nul cake zat omdat ik die ene cake aan Talitha had gegeven (min een paar proefplakken, wat ook raar was). Mooi stom.
Verder ging ik natuurlijk proberen die April.Oolong erìn te verwerken, en dat is aardig gelukt. Het wellen van de gedroogde cranberry’s, dadels en rozijnen heb ik in sterke thee gedaan, en de cognac heb ik vervangen door, jawel, thee. Ging prima.

Conclusie: voor 2 cakes met drank ga je naar David Lebovitz, voor 1 zonder volg je onderstaand recept.

Ik gebruik cups en spoons. Die heb ik aangeschaft omdat ik van Amerika hou, en verder omdat het wel zo handig is bij het maken van veel Engelstalige receptuur. Behalve boter, wie heeft er nou zin om boter in zo’n cup te proppen en weer eruit te poeren. Boter weeg je gewoon. Let op dat je de teaspoons en tablespoons niet door elkaar haalt!

1 en 3/4 cup gezeefde bloem plus extra voor het blik

3/4 teaspoon zout

1 teaspoon baking soda (natriumbicarbonaat)

1/2 teaspoon gemalen nootmuskaat

1 cup fijne suiker

113 gram boter, eerst gesmolten, dan op kamertemperatuur plus extra voor het blik

2 eieren, niet uit de ijskast, licht geklopt

1/3 cup sterke thee (April., bijvoorbeeld!)
1 cup kaki puree (uit ongeveer 4 zeer rijpe gehalveerde vruchten gelepeld en geprakt)

1 cup walnoten of pecannoten, geroosterd en gehakt (let op, die verbranden snel)

1 cup gemengde gedroogde cranberry’s, rozijnen en stukjes dadel die je een half uur in een beetje sterke thee hebt geweld

Beboter 1 cakevorm/blik van 24 cm. Bestrooi met bloem en schud eruit wat er nog uit komt. Verwarm de oven tot 180 graden. Zeef de eerste 5 ingrediënten bij elkaar in een grote mengkom. Maak een kuil in het midden. Doe daarin de boter, de eieren, de thee en de kaki puree en meng goed met een garde of een mixer op lage stand. Schep de noten en rozijnen door het mengsel. Giet in de cakevorm en bak 60 minuten of totdat een satéprikker die je in het midden steekt er ‘schoon’ uit komt. Laat 5 minuten in de vorm en daarna geheel afkoelen op een rooster.

Afgeroomd

sperziebonen-rodekoolsalade

Ja natuurlijk doe ik aan iets van een januari-reset, zo’n doos ben ik wel. Een poging tot rechtvaardiging of vergeten van de onwaarschijnlijke hoeveelheden vlees, boter en alcohol die ik in december tot me heb genomen. Er zijn talloze recepten te vinden op internet (bijvoorbeeld hier!) die je niet het gevoel geven dat alleen wanneer je verdrietig op een stengel bleekselderij maalt, je adequaat compenseert.

In deze keuken is het vooral een terugkeer naar ‘normaal’, naar volkoren maar ook volvet, alleen is volvet dan nu even niet het krokant geroosterde zwoerd van 2 kilo ribstuk na marinade in venkelzaad, rozemarijn, cayennepeper, knoflook en 4 uur in de oven.

Ànders vet. Dus ook even niet het halve pak boter en de fles room die met suiker en Maldon zout op magische wijze tot caramel  beurre salée transformeerde, voor over de sponzig gebakken oldskool perentulband, bestrooid met knapperige pecannoten.

Gezònder vet. Zalm, noten, avocado, olijfolie, dikke yoghurt, stukken kokos.

En dat laatste restje room, die ging in de dressing. Het was toch een salade.

Recept voor sperziebonen-koolsalade met parmezaan en pecannoten.

300 gram sperziebonen, schoongemaakt

1/4 van een grote of een 1/2 kleine rode kool, in dunne repen gesneden

2 handenvol pecannoten

stukje parmezaan

voor de dressing:

1 ei, hardgekookt

1 ansjovisfilet

2 eetlepels room

2 eetlepels olie

1 eetlepel witte wijnazijn

paar druppels worcestershiresaus

staafmixer

Verwarm de oven voor op 180 graden. Zet een grote pan water op (met bijvoorbeeld ook het water waarin je het ei hebt gekookt), voeg wat zout toe. Zet ook een kom koud water klaar met ijsblokjes. Bedenk een goede bestemming voor al dit water, straks. Niet thee. Doe de pecannoten in een ovenschaaltje of bakblik en rooster in ca. 6 tot 8 minuten knapperig. Laat afkoelen. Kook de sperziebonen 5 minuten, proef er 1 om te kijken of ie beetgaar is. Voeg dan de rode kool toe en laat 30 seconden meekoken. Schep alles uit de pan en in de kom met ijswater.

Mix voor de dressing alle ingrediënten behalve de olie met de staafmixer. Voeg dan in kleine beetjes de olie toe terwijl je door mixt. Verdun indien nodig nog met een paar druppels water en breng op smaak met peper en wellicht zout. Schep de groenten uit het water in een vergiet en dep wat droog. Meng met de dressing, rasp er grof parmezaan overheen, en bestrooi met de pecannoten. Eet wat jij wil erbij.